Woensdag 4 Juni begin van onze battlefieldtour richting Normandië
Het was weer vroeg de vierde Juni, 6 uur dus, toen we uit Breda richting Normandië gingen. maar ja dan ben je ook redelijk op tijd bij Pegasus Bridge, onze eerste stop.
Als altijd gezellig druk en de eerste historische voertuigen in zicht.
Koffie bij een historische plaats, Café Gondrée het eerst bevrijdde huis van Franrijk.
Nog steeds is dezelfde familie de uitbater van dit café , de grootouders van Arlette Gondrée maakten de landing op 6 Juni 1944 mee van de 3 gliders met het “Ox en Bux” regiment onder leiding van Majoor Howard.
Bij de (nieuwe) brug de 3 monumenten die de landingsplaats aangeven.
De oude brug ligt achter het museum.
Voordat we richting hotel gingen zijn we nog langs het Poolse monument bij Juno Beach geweest.
Hier kwam eind Juli 1944 de Eerste Poolse Pantserdivisie aan land, deze divisie zou eind Augustus verwikkeld raken in de hevige gevechten bij Mont Ormel en flinke verliezen lijden.
De volgende dag, Donderdag 5 Juni,
Naar Sainte Mere Eglise waar, evenals voorafgaande jaren, een groot reanactment kamp was ingericht met allerlei voertuigen uit WO2 .
In deze “Amerikaanse sector” vindt je ook het grote monument Ïron Mike” bij de rivier de “Merderet”. als eerbetoon aan de Amerikaanse Para’s die in de nacht van 6 Juni met de Duitsers in gevecht raakten.
Op de route naar Utah Beach ligt het kleine dorpje Angoville au Plain waar 2 medics in het kerkje 80 gewonden hebben verpleegd, zowel Amerikaans als Duits.
Deze 2 helden weigerden hun tijdelijke verbandpost te verlaten ondanks het feit dat dit voor hen veel veiliger zou zijn.
In het kerkje zijn de bloedvlekken nog zichtbaar in de houten koorbanken, een gebroken vloertegel laar zien waar een mortiergranaat binnen kwam die wonder boven wonder niet explodeerde.
Ook belangrijk om te zien, zijn het monument van Majoor Dick Winters langs de weg en het monument voor zijn “Band of Brothers” bij Manoir de Brecourt ( zie de gelijknamige serie).
Bij deze laatste locatie veroverden zij 4 kanonnen op de vijand die grote schade aan hadden kunnen richten op de nabijgelegen landingsstranden.
Utah Beach is voor ons altijd de plek waar we de lunch gebruiken en een eventueel bezoek aan het museum kunnen brengen. Hier was men bezig met het inrichten van een speciale tentoonstelling over de gevechten bij Manoir de Brecourt.
Als afsluiter van de dag. de grote Duitse militaire begraafplaats bij La Cambe.
Hier rusten 21,245 Duitse militairen.
Het bezoekerscentrum laat zien wat voor werk de Deutsche Kriegsgräberfürsorge doet.
6 Juni D-day zo ’n 81 jaar geleden.
Op die dag was het Britse monument bij Ver sur Mer ons eerste bezoek. Imposant zijn de 1675 metalen silhouetten die meer dan manshoog opgesteld staan in het grasveld naast het monument.
Zij staan voor de Britse gesneuvelden op 6 Juni 1944 zelf. Op grote panelen staan de namen van de van de 22.442 Britse- of onder Brits bevel staande militairen die sneuvelden op D-Day en later tijdens de Slag om Normandië in de zomer van 1944.
Langs de kust naar Arromanches met de restanten van Mulberry B, de grote kunstmatige haven in zee van waaruit men de voorraden naar de oprukkende geallieerde legers kon brengen.
Volgende stop de batterijen van Longues sur Mer, waar sommige kanonnen nog in hun bunkers staan. De kanonnen gingen op, 6 Juni de strijd aan met voor de kust liggende oorlogsschepen van de geallieerden. De een na de andere geschutsopstelling werd uitgeschakeld en de volgende dag werden de batterijen door Engelse soldaten veroverd,
Niet ver daar vandaan, de Amerikaanse militaire begraafplaats bij Colleville sur Mer, hier zijn 9388 gesneuvelde Amerikanen begraven.
Op de rotonde net ervoor het fraaie Overlordmuseum waar ook een grote markt was met naast de militaria en gebruikelijke eettentjes, allerlei Duitse en Amerikaanse voertuigen die van tijd tot tijd rondreden.
Rond 17.00 uur weer naar ons hotel in Bayeux,
Onze laatste dag in Normandië, 7 Juni.
Een dag met een “Pools tintje”.
Via Chambois waar een monument staat voor de Eerste Poolse Pantserdivisie” naar het Memorial Mont Ormel waar we, o.a. films en persoonlijke uitleg kregen over de slag bij Falaise.
Hier hebben de Polen onder zware omstandigheden geholpen om het ingesloten Duitse 7e leger te bestrijden.
Als afsluiter het Poolse militaire ereveld bij Grainville-Langanerie, waar 696 militairen hun laatste rustplaats vonden.
Volgend jaar bezoeken we Normandië weer op 11 t/m 14 Juni en hebben dan weer een interessant en uiteraard ander programma, zodat ook dan weer nieuwe indrukken kunnen worden opgedaan.
Belangstelling? Stuur dan een e-mail via de Documentatiegroep 40-45 t.a.v. Hans Rombouts.
Wellicht tot dan.
