Gepost op

Trots op de Marokkaanse oorlogshelden

Nadia Koutabi gaat naar Ali B kijken. Ja, ze is wel een fan van hem. Maar ook als de Marokkaanse rapper er niet zou optreden, zou ze komende donderdag wel naar het Bevrijdingsfestival in Den Bosch gaan. Voor de muziek, voor de gezelligheid.
Los daarvan is 5 mei voor de 18-jarige Bossche, in Marokko geboren maar sinds haar babytijd al in Nederland, geen speciale dag. ?Ik voel er niets bijzonders bij.? Exact hetzelfde zegt Jaouad Ikan (20), opgegroeid in het Berberse deel van Marokko en sinds zeven jaar Tilburger.
De mbo-student ict heeft op school nooit gehoord over Anne Frank en illegaal luisteren naar Radio Oranje. Nadia, die een mbo-opleiding voor directie-secretaresse volgt, wel. Ze hebben met elkaar gemeen dat de herdenking van de bevrijding van Nederland voor hen iets tamelijk abstracts is.
Bekend
Maar misschien verandert dat. ?Dit moet algemeen bekend worden?, zegt Jaouad wanneer hij en Nadia in het Verzetsmuseum te Amsterdam de tijdelijke expositie ?Marokkanen en de Tweede Wereldoorlog? hebben bekeken. Die brengt ook de rol van Marokkaanse soldaten in Nederland in beeld. ?Ik wist dat niet. En volgens mij m?n ouders ook niet.?
Meer dan 100.000 Marokkanen vochten mee in de geallieerde legers die Europa hebben bevrijd. Ze hadden een belangrijk aandeel in de slag bij Monte Casino in Itali?, waar de geallieerden door de Duitse linies braken. In Nederland vochten in de meidagen van 1940 uit Marokko afkomstige militairen in de provincie Zeeland mee aan de zijde van de Fransen. Twintig van degenen die toen sneuvelden vonden een laatste rustplaats in het Zeeuwse Kapelle.
Beeld
?Trots?, antwoordt Jaouad op de vraag naar wat de tentoonstelling bij hem losmaakt. ?Ja, zeker?, voegt Nadia zich in zijn spoor. ?Dat ook Marokkanen geprobeerd hebben om Duitse bezetting in Nederland te voorkomen, hoeveel mensen weten dat? Dit kan meehelpen aan een ander beeld.?
Ze beginnen zelf over de Marokkaanse jongeren in Amsterdam die in 2003 op de vierde mei met de kransen van de dodenherdenking gingen voetballen. Jaouad: ?Ik vond het kut.? Nadia: ?Waarom deden ze dat nou? Volgens mij weten ze het zelf niet. Ik snap het in ieder geval niet. Maar ik dacht wel meteen aan de reactie die het zou oproepen: ?weer die Marokkanen?!?
Ze geloven niet dat het incident te maken had met wat zich in het Midden-Oosten afspeelt tussen de Palestijnen en Isra?l. ?Wat gaat mij dat nou aan??, vraagt Jaouad zich af. ?Hier hoor je ook altijd dat Marokkanen iets tegen joden hebben. Dat is helemaal niet zo.?
De expositie geeft dat ook aan: de toenmalige sultan van Marokko bood de joden in zijn land bescherming. In Marokko bestaat heden ten dage een grote joodse gemeenschap, die ge?ntegreerd is in de samenleving.
Gelijkgesteld
?Ik vraag me steeds af?, zegt Nadia, ?wanneer je nou eigenlijk Nederlander wordt. Ook al woon je je hele leven hier, je bent en blijft een Marokkaan, en je wordt gelijkgesteld met jongeren die problemen veroorzaken. Ik ben trots op de cultuur die ik mee heb gekregen, maar ik wil dat onderscheid niet meer.?
E?n foto van de expositie heeft haar speciaal getroffen. De plaat vertoont twee jonge Zeeuwse vrouwen tussen drie jonge Marokkaanse militairen, de armen om elkaars schouders. ?Het geeft aan hoe het gevoel toen was. Dat zie je nu bijna niet. Jammer.?
Verhaal

De twee jongeren denken dat het goed zou zijn om de tentoonstelling door heel Nederland te laten reizen. Jaouad: ?Als je de media volgt, met steeds die berichten over negatieve dingen, ga je denken dat dat het hele verhaal is.?
Nadia: ?Deze expositie laat zien dat Marokkanen ook goed kunnen zijn.?
?Goed zijn?, verbetert Jaouad. Nadia, gehaast: ?Dat bedoel ik ook.?

bron brabants dagblad