Gepost op

Redder John F. Kennedy krijgt na 64 jaar lintje

Kumana was tijdens de Tweede Wereldoorlog een inheemse verkenner voor de geallieerden bij de Salomonseilanden.

Kennedy was toen luitenant bij de marine en kapitein van een kleine houten torpedoboot. Daarmee moest hij Japanse konvooien aanvallen. Een Japanse torpedojager spleet zijn boot doormidden. De overlevenden zwommen enkele dagen van het ene onbewoonde eiland naar het andere, op zoek naar geallieerde troepen en om aan de aandacht van de Japanners te ontsnappen.

Kumana en zijn vriend Biuku Gasa liepen Kennedy en zijn medesoldaten op het eiland Nauru tegen het lijf. Aanvankelijk zag Kumana hen voor vijandelijke militairen aan, maar Kennedy wist hem ervan te overtuigen dat zij tot het goede kamp behoorden.

Kumana peddelde ruim 55 kilometer door vijandelijke wateren op zoek naar hulp, met een kokosnoot waarop Kennedy een boodschap had gekerfd: „Lokale Nauruaanse eilandbewoner weet locatie hij kan weg wijzen 11 levend kleine boot nodig.” Kumana en Gasa brachten de kokosnoot naar een Amerikaanse marinebasis.

Zes dagen na de schipbreuk werden Kennedy en zijn bemanningsleden door Amerikaanse mariniers gered. „Die mannen waren zo blij en opgelucht dat wij ze hadden gevonden”, zei Gasa later. „Ze waren erg zwak en huilden.”

Kennedy nodigde de beide redders uit bij zijn presidentiële inauguratie in 1961, maar functionarissen van de Salomonseilanden vonden dat het tweetal te ongemanierd was voor zo’n officiële gebeurtenis en stuurden twee anderen. Twee jaar later werd Kennedy doodgeschoten. „Ik heb een week lang gerouwd om de dood van mijn vriend”, zei Kumana.

Kennedy kreeg na de reddingsoperatie een medaille voor „buitengewoon heldhaftig gedrag.” „Met gevaar voor eigen leven, heeft luitenant Kennedy zonder aarzelen de moeilijkheden en gevaren van de duisternis doorstaan om de reddingsoperatie te leiden. Hij zwom vele uren om hulp en voedsel te zoeken, nadat hij zijn bemanning met succes aan land had gebracht. Zijn buitengewone moed, volharding en leiderschap heeft bijgedragen aan het redden van diverse levens”, aldus de oorkonde.

Kumana moest 64 jaar op zijn lintje wachten, maar nu kreeg ook hij een medaille van de marine voor zijn heldendaad. De bemanningsleden van het slagschip hadden daarnaast 1500 dollar ingezameld voor een nieuw dak op zijn huis.
bron: www.reformatorischdagblad.nl

Gepost op

Vijf markante mensen in de Tweede Wereldoorlog

Dinsdag 18 september: Boudewijn Smits over Loe de Jong, historicus
Loe de Jong, tijdens de oorlog presentator bij Radio Oranje, werd een bekende Nederlander door zijn televisiedocumentaire De Bezetting en schreef het standaardwerk Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog. Drs. Boudewijn Smits doet promotieonderzoek naar het leven van Loe de Jong.

Dinsdag 16 oktober: Jolande Withuis over Pim Boellaard, verzetsman van het eerste uur
Verzetsman Pim Boellaard ontkwam aan een terdoodveroordeling in het Eerste OD-proces en werd een bindende factor in de organisaties van oud-kampgevangenen, die tijdens de Koude Oorlog door tegenstellingen werden verscheurd. Gevierd auteur dr. Jolande Withuis schrijft een biografie over Boellaard.

Dinsdag 27 (!) november: Martijn Eickhoff over Peter Debye, fysisch chemicus
In 2006 ontstond commotie over de Nederlandse Nobelprijswinaar Debye, die zich antisemitisch en nazistisch zou hebben opgesteld. De universiteiten van Utrecht en Maastricht, die een prijs en een instituut naar Debye hebben genoemd, vroegen het NIOD om informatie. Dr. Martijn Eickhoff verricht onderzoek naar de kwestie.

Dinsdag 18 december: Marjan Schwegman over Reina Prinsen Geerligs, schrijfster en verzetsstrijdster
Reina Prinsen Geerligs behoorde tot de verzetsgroep CS-6 en is als een van de weinige vrouwen uit het verzet gefusilleerd in Sachsenhausen. Prof. dr. Marjan Schwegman, directeur van het NIOD, vertelt hoe dit onschuldig ogende meisje ertoe kwam om mee te werken aan het liquideren van prominente handlangers van de nazi’s.

Dinsdag 15 januari: Evelien Gans over Jaap Meijer, historicus/schrijver, en Ischa Meijer, journalist/schrijver
Het leven van Jaap Meijer en zijn zoon Ischa Meijer was getekend door de jodenvervolging, wat leidde tot een complete breuk tussen vader en zoon. Dr. Evelien Gans, bijzonder hoogleraar Hedendaags Jodendom, schrijft een dubbelbiografie over Jaap en Ischa Meijer.

Aanvang lezingen: 15.30 uur – Entree:  7,50 euro (inclusief een drankje); 5,00 euro voor houders museumkaart/vriendenpas NIOD of VMA/studentenkaart./65+-pas. Bij afname van hele serie slechts 20,- euro. Reserveren verplicht via 020 – 620 25 35 of info@verzetsmuseum.org

_____________________________________________
Verzetsmuseum Amsterdam 
Plantage Kerklaan 61, Amsterdam, NL  tel: 020-620 25 35 / www.verzetsmuseum.org 

Gepost op

Filmsymposium Verzwegen Liefde



Het programma start om 13.00 uur met de vertoning van de indrukwekkende documentaire PARAGRAPH 175 over de vervolging van homoseksuelen in nazi-Duitsland.
Aan het debat dat hierop volgt nemen Judith Schuyf, historica en auteur van diverse biografieën rond homoseksualiteit en de Tweede Wereldoorlog en Marian van der Klein, historica en onderzoeker deel.
Debatleider is Wichert ten Have, directeur van het Centrum voor Holocaust- en Genodicestudies en als docent verbonden aan de opleiding Geschiedenis van de UvA.

Hierna wordt de Franse speelfilm UN AMOUR A TAIRE van de succesvolle regisseur Christian Faure vertoond.
UN AMOUR A TAIRE gaat over over de positie van homoseksuelen in Vichy-Frankrijk.
Deze film was in Frankrijk aanleiding tot groeiende discussie over de behandeling van homoseksuelen tijdens de Duitse bezetting.
Trouw-journaliste Remke de Lange leidt het afsluitende debat waarbij zal worden ingegaan op de huidige EU-politiek ten aanzien van homoseksuelen en hun rechten.
Een politiek die het tegenovergestelde nastreeft van hetgeen er in de geschiedenis is gebeurd.
Aan dit debat nemen Kathalijne Buitenweg, delegatieleider van GroenLinks in het Europarlement, Sabine Zwiers, regiocoördinator Europa bij Amnesty International en COC-voorzitter Frank van Dalen deel.

Aanleidingen voor het symposium Verzwegen Liefde zijn de Nederlandse dvd-release van UN AMOUR A TAIRE en de opening van "Wie kan ik nog vertrouwen" in Nationaal Monument Kamp Vught.

Datum en tijd:                 Zondag 23 september, 13.00-18.00 uur
Locatie:                          Verkadefabriek – Boschdijkstraat 45 – Den Bosch  
Entree:                           €12
Reserveren:                    +31 (0)73-6818160
Meer info:                      www.cinemien.nl en www.moviesthatmatter.nl

Het programma is een initiatief van Cinemien Film en Video Distributie, Stichting Movies that Matter, Centrum voor Holocaust- en Genocidestudies, Nationaal Monument Kamp Vught en Amnesty International.

De dvd van Un Amour à Taire ligt vanaf 18 september in de winkels.

De expositie Wie kan ik nog vertrouwen? loopt van 7 september 2007 t/m januari 2008.

Gepost op

Synagoge belicht Joods leven in Delft

Een deel van de tentoonstelling belicht de lotgevallen van drie Joodse families uit Delft.
De persoonlijke documenten die getoond worden zijn soms erg aangrijpend.
Zo zijn er briefjes te lezen die Joden op weg naar concentratiekampen uit de trein wisten te gooien.
„Je beseft bij het lezen van sommige brieven uit bijvoorbeeld Westerbork dat het de laatste groet was van de afzender”, aldus een van de samenstellers.

Sinds de synagoge in 1996 door de Stichting Behoud Synagoge Delft werd gekocht, bestaan er plannen voor de tentoonstelling.
Het tempelvormige gebouw in het centrum van de stad dateert van 1862, maar deed vanaf de Tweede Wereldoorlog tot aan de jaren negentig maar heel af en toe dienst als synagoge.

Na de oorlog was de Joodse gemeenschap gedwongen het gebouw te verkopen.
Eerst diende de synagoge als opslagplaats voor olievaten. Later kocht de gemeente het gebouw en vestigde er de gemeentelijke muziekschool.

In de afgelopen jaren is het gebouw gerestaureerd en herbergt de synagoge een Joods cultureel centrum voor onder meer muziekuitvoeringen en lezingen.
Regelmatig vinden er in de synagoge Joodse diensten plaats.
bron: www.reformatorischdagblad.nl

Gepost op

Gemeente verkrijgt archief Hoffmans

In de nasleep van Dolle Dinsdag werden op woensdag 6 september 1944 burgemeester E. Moonen en Vincent en Joop Hoffmans achter het stadhuis in opdracht van de Duitsers gefusilleerd.
Vincent raakte zwaar gewond, maar overleefde.
Na het vertrek van de schutters wist hij zichzelf in veiligheid te brengen.
Voor de burgemeester en Joop waren de schoten fataal.

Het gemeentearchief is bijzonder blij met de persoonlijke archieven van Joop en Vincent.
Het geschonken materiaal betreft onder meer schoolrapporten en -schriften van Joop, een oproep aan Vincent voor een getuigenverklaring in het proces tegen de schutters, foto’s en een verzameling krantenberichten.
Bijzonder zijn de negentien door Joop samengestelde plakboeken over het verloop van de oorlog in de jaren 1939-1943.
Ter herinnering aan de gebeurtenissen van 6 september 1944 heeft het gemeentearchief een expositie ingericht.
Hierin zijn onder meer veel archiefstukken van de broers Hoffmans te zien.
De expositie is van 6 september tot en met 21 december te zien in de hal van het gemeentearchief aan het Raadhuisplein.
De openingstijden zijn van maandag tot en met donderdag van 10.00 tot 17.00 uur en op vrijdag van 10.00 tot 12.30 uur. De tentoonstelling is ook te bezoeken op Monumentendag (8 september) van 10.00 tot 15.00 uur.
bron: www.brabantsdagblad.nl

Gepost op

„Vroukje is op onze weg gekomen”

Zij kregen de onderscheiding voor hun hulp aan de joodse vrouw Vroukje Zaligman-Dwinger.
Zij lieten haar in 1942 in hun woning in Duivendrecht onderduiken, nadat de nazi’s Salomon Zaligman, een zakenrelatie van slager Van den Beukel, hadden opgepakt. Daardoor overleefde Vroukje de Tweede Wereldoorlog.
Later bleek dat Salomon Zaligman op 30 september 1942 in Auschwitz is vermoord.

De inmiddels hoogbejaarde Hillie van den Beukel nam de onderscheiding woensdag in Duivendrecht in ontvangst.
Haar man krijgt de onderscheiding postuum.

Nadat het echtpaar Van den Beukel Vroukje Zaligman in huis had opgenomen, werd voor haar een onderduikadres in Doorn gevonden.
Toen de situatie daar enige tijd later te gevaarlijk werd, kwam de Joodse vrouw definitief bij de Van den Beukels in huis.

Zij kreeg een vals persoonsbewijs met de naam Cornelia Buning, wat tot gevolg had dat de drie kinderen Van den Beukel haar tante Bunie gingen noemen.
Zij hielp mee met de verzorging van de kinderen en in de huishouding. Na de oorlog bleef Vroukje Zaligman zich innig verbonden voelen met de familie Van den Beukel.
Ze overleed in 1972 op 78-jarige leeftijd.

Hillie (geb. 1913) en Arie (geb. 1912) trouwden in 1939.
Het jonge paar vestigde zich in Duivendrecht in de Kloosterstraat 84.
Hillie maakte van haar gezin een „warm, harmonisch rustpunt, waar velen welkom waren met hun lief, maar vooral met hun leed”, aldus Yad Vashem.

Volgens de organisatie is zij een „blijmoedige, bescheiden vrouw, diepreligieus en godsvruchtig.
Haar grote Godsvertrouwen blijkt uit haar antwoord op de vraag of het leven, vooral in de oorlog, niet erg moeilijk was: „Het is op onze weg gekomen, wij hebben er niet om gevraagd, maar zijn er voor geplaatst, dus vertrouwen wij erop dat wij er ook de kracht voor krijgen.”

Arie had een brede belangstelling voor de wereld rondom hem, aldus Yad Vashem.
„Evenals zijn vrouw had hij een groot rechtvaardigheidsgevoel en een groot sociaal mededogen. Velen konden met hun problemen bij hem terecht. Door zijn werk op het abattoir had hij veel Joodse kennissen en zakenrelaties. In die tijd zaten veel Joden in de vleeshandel.”

Toen in de nazitijd allerlei maatregelen tegen Joden werden genomen, deden velen een beroep op Arie.
Hij hielp met het vinden van onderduikplaatsen, verzorgde bonkaarten voor de onderduikers en probeerde hun morele steun te geven.

Arie en Hillie van den Beukel wisten heel goed welke grote gevaren het opnemen van Vroukje Zaligman voor hen en hun gezin met zich meebracht, wanneer dit zou worden ontdekt. „Toch deden zij het, omdat zij vonden dat het hun plicht was. Zij waren ervan overtuigd dat zij hierbij kracht van Boven zouden krijgen.”
bron: www.reformatorischdagblad.nl

Gepost op

Oorlogstentoonstelling in reizende bunker

De reizende bunker is een idee van Anno, het promotiebureau voor de Nederlandse geschiedenis.
Staatssecretaris Jet Bussemaker van VWS en Pauline Krikke, burgemeester van Arnhem, openen de tentoonstelling.
De bunker is volgens Anno ontwikkeld om de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog levend te houden.
In de multimediale expositie staan niet de verzetsdaden of heldenmoed centraal, maar dilemma’s waarmee elke inwoner van bezet Nederland geconfronteerd kon worden.
Met projecties, geluidseffecten en lichtdecors krijgen bezoekers de vraag voorgelegd wat zij gedaan zouden hebben onder die omstandigheden.
Een deel van de tentoonstelling is telkens aangepast aan de regionale gebeurtenissen in de stad waar de bunker staat. Arnhem vormde het strijdtoneel van de mislukte Slag om Arnhem in september 1944.
De stad werd kapot geschoten en de inwoners moesten evacueren.
De jaarlijkse herdenking van de Slag om Arnhem in aanwezigheid van honderden oudstrijders heeft enkele dagen na de opening van de bunker plaats.
bron: www.brabantsdagblad.nl

Gepost op

Oorlogsmonument vernield in Grootebroek

De gemeente liet het 40.000 euro kostende beeld in 2005 maken, om een plek te hebben voor de jaarlijkse herdenking van de Tweede Wereldoorlog. Hoe groot de schade is, is nog niet bekend. Volgens Eggermont zijn vredesduiven van het monument afgebroken. Ook is de sokkel ontzet. „Het monument is zwaar beschadigd.”

Eggermont stelt dat de daders in ieder geval met kracht aan de duiven moeten hebben gehangen. Het beeld is van brons en dus niet zo makkelijk stuk te krijgen. „Mogelijk dat er meerdere personen aan hebben gehangen.”

De vernielingen aan het monument werden vorige week in de nacht van dinsdag op woensdag aangebracht. De gemeente kwam maandag pas met het nieuws naar buiten. Zij heeft inmiddels aangifte gedaan bij de politie.
bron: www.reformatorischdagblad.nl

Gepost op

Drentse dominee onderscheiden voor verzetswerk

Yad Vashem, het Israëlische instituut ter herdenking van de jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog, heeft Geertsema, die in oktober 1944 werd gearresteerd en in 1945 in het concentratiekamp Neuengamme stierf, onderscheiden met de eretitel Rechtvaardige onder de Volkeren. Geertsema’s zoon Sietse neemt de bijbehorende oorkonde en medaille donderdag in het verzetsmuseum Friesland in Leeuwarden in ontvangst.

Gepost op

Rode Kruis draagt nalatenschappen over aan Bronbeek

Het Nederlandse Rode Kruis draagt dinsdag de trouwringen, horloges, armbanden en zilveren bestek over aan het museum, dat gewijd is aan het militair-koloniale verleden van Nederland. Dat heeft het Rode Kruis donderdag bekendgemaakt.

De hulporganisatie kreeg na de oorlog van de overheid de taak persoonlijke eigendommen van de omgekomen Nederlanders terug te geven aan de nabestaanden. Bij een kleine collectie voorwerpen van mensen uit Nederlands-Indië bleek de familie spoorloos. Deze voorwerpen gaan nu naar Museum Bronbeek.

Onlangs hebben de staatssecretarissen Bussemaker (Volksgezondheid) en Van der Knaap (Defensie) besloten op het landgoed Bronbeek ook het Indisch Herinneringscentrum Bronbeek te vestigen.