Gepost op

Doodsangsten boven en in de stad

Het rode licht naast de vliegtuigdeur springt op groen. In oorlogstijd een teken voor de parachutisten om hun sprong in het nachtelijk duister te maken, in de Blockbuster het signaal dat de ruimte vrij is voor de volgende groep van maximaal zestien personen.

In de romp van het toestel gaat het licht uit. De zware motoren stampen en zwoegen om de dodelijke lading explosieven te vervoeren.

Piepend opent het bommenluik zich in de bodem van het toestel. In de diepte glinstert het maanlicht op het wateroppervlak van de zee. De kustlijn wordt bereikt. Felle lichtbundels van zoeklichten op de grond proberen de bommenwerper in hun greep te krijgen. Links en rechts van het vliegtuig klinken inslagen van granaten van het luchtafweergeschut.

Onwillekeurig spannen de spieren zich. Hoe lang gaat dit goed? Met een paar droge klikken komen de bommen los van het toestel en verdwijnen in de duisternis, richting havens en stadswijken. Zware dreunen van de inslagen beneden klinken.

Dan een zware klap, een flits en doodse stilte. Ook het eigen toestel is verloren.

De vliegsessie geeft een indruk van de doodsangsten die de bemanning van de bommenwerpers elke vlucht moest doorstaan. Voor burgers op de grond was een bombardement net zo goed een verschrikking.

Zij die bij de hevige bombardementen in de Tweede Wereldoorlog nog de schuilkelders konden bereiken, hadden ‘geluk’. Onder de grond waren ze betrekkelijk veilig voor de explosievenregen, hoewel het afwachten van bovengrondse bominslagen logischerwijs grote spanning teweegbracht.

Ook die angst kan in de Blockbuster worden ervaren. In een nagebouwde Londense schuilkelder klinkt tussen het oorverdovende lawaai van de bominslagen een vertwijfelde vrouwenstem: „Where is James, where is James?” Een zware slag volgt op de uitroep van de vrouw. Muren trillen, deuren rammelen.

De angst van de vrouw in de schuilkelder is van alle tijden, zo blijkt uit een foto van Israëlische burgers die in 2008 in kelders in Sderot schuilen voor de raketten van Hamas. Op hun gezichten staan ontzetting en angst af te lezen.
bron: www.reformatorischdagblad.nl