Gepost op

De vloek van de naam Hitler

Adolf Hitler lijkt vanuit het niets tevoorschijn te komen in de geschiedenis. Historici hebben zich daarom afgevraagd of hij niet iets te verbergen had. De publicist Wolfgang Zdral is in de achtergronden van Hitlers familie gedoken en vertelt de geschiedenis van de Hitlers, vanaf de grootvader tot vandaag nog levende nakomelingen die hun achternaam hebben veranderd omdat ze anders geen leven hebben.

Wat bij Hitlers ouders opvalt is dat huiselijk geweld de gewoonste zaak van de wereld is. Hitlers vader Alois deelt in zijn woede voortdurend klappen uit. Als Alois komt te overlijden vervult de oudste zoon, Adolf, de vaderrol, inclusief het slaan van de jongere broers en zusters. Hitlers zus Paula: „Als ik aan mijn broers losse handjes denk, voel ik ze opnieuw op mijn gezicht.” Paula huwt overigens later met een arts die bij het euthanasieprogramma betrokken is. Hitler, die tegen het huwelijk is, stuurt hem naar het oostfront, waar hij sneuvelt. De Führer bepaalt wie er in de familie komt en wie niet.

Hitlers halfbroer Alois worden de ruzies en meppartijen te veel en hij verlaat daarom het ouderlijk huis. Hij gaat als restauranthouder de kost verdienen. Hij vertrekt naar Engeland, huwt daar, krijgt een zoon (William Patrick), komt uiteindelijk in Hamburg terecht en hertrouwt ondanks dat zijn eerste huwelijk nog niet is ontbonden.

Na 1933 opent Alois een restaurant in Berlijn. Al snel weten velen in Berlijn dat hij een broer is van Adolf Hitler. Die wetenschap legt Alois geen windeieren. Uit nieuwsgierigheid laten velen zich door hem bedienen.

Het voordeel dat Alois geniet van zijn verwantschap met de Führer is van korte duur. Na de oorlog is het dragen van de naam Hitler een groot nadeel. Alois verandert zijn achternaam en vestigt zich als een gebroken man in Hamburg. Dat hangt vooral samen met het feit dat een zoon van hem in de oorlog door Sovjettroepen was gevangengenomen. De Russen wisten dat ze een neef van de Führer in handen hadden en verhoorden hem maandenlang. Dat overleefde de jongen niet. In feite brak zijn achternaam hem op.

William Patrick, Alois’ zoon uit zijn eerste huwelijk, wil voordeel halen uit zijn achternaam Hitler. Als zijn oom in 1933 aan de macht komt verlaat hij Engeland en vestigt zich in Duitsland in de hoop dat zijn oom het nodige voor hem kan betekenen. Adolf helpt hem aan werk, maar neef Patrick is daarmee niet tevreden en dreigt familiegeheimen te onthullen. Volgens sommige historici doelt Patrick op Hitlers mogelijke Joodse voorouders.

Feit is dat als Hitler aan de macht komt hij veel familiesporen uitwist. Hij heeft blijkbaar iets te verbergen. Historici denken aan Joodse voorouders en/of zwakzinnigen in de familie. Beide passen niet bij een Führer die de zuiverheid van het Arische ras preekt, de Endlösung van de Joden propageert en euthanasie laat plegen op verstandelijk gehandicapten.

Volgens andere historici heeft neef Patrick de bigamie van zijn vader in gedachten. De dreigementen hebben in ieder geval effect. Zes jaar lang leeft Patrick als een vorst. Vlak voor het begin van de Tweede Wereldoorlog verlaat hij evenwel toch Duitsland en vestigt hij zich in de Verenigde Staten, waar hij zich bij de marine aanmeldt. Na de oorlog verandert Patrick zijn achternaam, omdat hij bang is dat het verleden hem en zijn kinderen anders zal blijven achtervolgen.

Ook in Oostenrijk leven nog (verre) familieleden van Adolf Hitler. Het zijn er niet veel meer. Het Sovjetleger kamde in 1945 de geboortestreek van Adolf Hitler uit. Neven en nichten van de Führer werden zonder pardon meegevoerd naar Rusland. Sommigen gaven na gemarteld te zijn toe dat ze medeschuldig waren aan de Tweede Wereldoorlog, wat helemaal niet het geval was. Een achterneef van Adolf Hitler is zestig jaar na het einde van de oorlog nog bang te moeten boeten voor de misdaden van zijn oudoom. De naam Hitler ervaart hij als een vloek.

Mede n.a.v ”Die Hitlers, Die unbekannte Familie des Führers”, door Wolfgang Zdral, uitg. Campus, Frankfurt am Main, 2005, ISBN 3 593 37457 9, 257 blz., 24,90 euro.

Bron: www.refdag.nl