Nazi-schuiplaats ontdekt in Argentinie

Archeologen hebben in het Argentijnse oerwoud een vervallen bouwwerk ontdekt, dat na de Tweede Wereldoorlog waarschijnlijk dienst deed als onderkomen voor gevluchte nazi’s. Dat meldt Der Spiegel.

In het complex in natuurpark Teyú Cuaré –op zo’n 1000 kilometer ten noorden van de hoofdstad Buenos Aires– zijn onder meer Duitse munten uit de jaren 1938-1941 gevonden. Ook is er Duits porselein aangetroffen, zegt Daniel Schávelzon, leider van het onderzoeksteam van de universiteit van Buenos Aires.

De datering van de bouw begin jaren ‘40 van de twintigste eeuw en het gevonden materiaal uit Duitsland vormt geen sluitend bewijs voor een naziproject, erkent Schávelzon. Maar een andere verklaring voor zo’n duur project in een ontoegankelijk gebied en de ongebruikelijke architectuur is er volgens hem niet.

De bunker is nooit gebruikt omdat het voor gevluchte nazi’s relatief eenvoudig bleek om schuil te gaan onder de stedelijke bevolking, aldus Schávelzon.

Bron:

Verzetshelden Groep 2000 krijgen een gezicht

De verzetshelden van Groep 2000, onder leiding van Jacoba van Tongeren, bleven altijd vrijwel onbekend. Inmiddels leven alle 140 leden, die samen zo’n 4500 onderduikers in Amsterdam hielpen, niet meer. Het boek ‘Jacoba van Tongeren en de onbekende verzetshelden van de Groep 2000 (1940-1945)’ vertelt zeventig jaar na de Tweede Wereldoorlog hun verhaal.

Het boek, dat Jacoba’s neef Paul van Tongeren schreef met Trudy Admiraal, is gebaseerd op de handgeschreven memoires van de verzetsvrouw. Zij richtte de groep op en gaf er vijf jaar lang leiding aan. Van Tongeren stond ook wel bekend als de ‘bonnenkoningin’, omdat zij onder haar kleding een speciaal vest droeg waarin zij duizenden bonnen kon smokkelen. De leden waren niet bekend onder hun naam, maar hadden allemaal een nummer. Het nummer van de oprichtster was 2000. Ook de onderduikers en onderduikadressen kregen een speciale code en nummer, die de Duitsers niet hebben achterhaald. Daardoor konden de leden de onderduikers voorzien van voedselbonnen en valse persoonsbewijzen.

De onbekendheid van de Groep 2000 komt mede doordat de leden elkaar niet kenden. Ook kampte Van Tongeren na de oorlog met gezondheidsproblemen, waardoor de groep niet in de publiciteit kwam. In haar memoires beschrijft ze hoe de groep was georganiseerd en hoe ze samenwerkten met andere verzetsorganisaties. Ze presenteerde zichzelf hierbij niet als verzetsstrijdster, schrijft NIOD-directeur Marjan Schwegman in het voorwoord. Van Tongeren hamerde erop dat zij de opdracht had om als maatschappelijk werkster bij de Bijzondere Kerkelijke Gezinszorg zoveel mogelijk mensen in nood te helpen.

De Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan neemt het boek zaterdagmiddag in ontvangst in De Rode Hoed. Tijdens deze presentatie zijn meer dan tweehonderd familieleden van de verzetsstrijders aanwezig. Van hen hebben velen pas door het boek ontdekt dat hun vader, moeder, opa of oma actief was in het verzet.

Job Cohen, voorzitter van het Amsterdams 4 en 5 mei comité, overhandigt het eerste exemplaar aan de burgemeester. „Zeventig jaar na afloop van de oorlog verschijnt het indrukwekkende verhaal van een sterke vrouw die, gesteund door haar geloof, met onvoorstelbare moed en uithoudingsvermogen een vitale en tot nu toe vrijwel onbekende rol in het Amsterdamse verzet heeft gespeeld en zo velen het leven heeft gered.”

Bron: RD.nl

„De oorlog heeft mijn leven op zijn kop gezet”

Ze overleefden als kind de Tweede Wereldoorlog en willen dat verhaal zo lang mogelijk aan de wereld blijven doorgeven. Itzak Toenik: „Het doet wel pijn als ik het vertel, maar daarna voel ik me beter.”

Een krachtige voorjaarszon werpt een speels licht op de gezichten van Lena Dolgov en Itzak Toenik. De bejaarde Israëliërs zijn op uitnodiging van Christenen voor Israël op bezoek in Nederland. Om te vertellen over hun oorlogsverleden, zeventig jaar na het einde van de Holocaust.

Eerbetoon voor herbergen onderduikers

AMERSFOORT. In Kamp Amersfoort is een monument geplaatst voor Nederlanders die tijdens de oorlog onderduikers herbergden. Beeld Stichting Schuilplaatsverleners
Het is laat, erkent Jos Pothof, secretaris van de Stichting Schuilplaatsverleners. „Aan de erg late kant zelfs.” Volgende week krijgen al die Nederlanders die in de Tweede Wereldoorlog onbaatzuchtig een schuilplaats gaven aan onderduikers dan toch een eerbetoon: een monument op het terrein van Nationaal Monument Kamp Amersfoort.

In het roestige stalen beeld dat hij voor niets vervaardigde, heeft kunstenaar Eric Claus uit Broek in Waterland de schuilplaatsverleners letterlijk het verdiende gouden randje gegeven.