Gepost op

Britse diplomaat wilde akkoord met nazi’s

Bryans, die fascistische sympathieën had, sprak volgens vrijgegeven memo’s van de Britse geheime dienst in het begin van de oorlog in Italië met de Duitse ambassadeur in dat land, Ulrich von Hassell. Met hem sprak hij over de opdeling van de wereld, waarbij Duitsland Europa zou krijgen en Groot-Brittannië over de rest van de wereld zou heersen.

Uit de stukken blijkt dat Bryans contact had met lord Halifax, de toenmalige Britse minister van Buitenlandse Zaken. Het is echter niet duidelijk of hij met toestemming van het ministerie met de Duitse ambassadeur sprak. Ook probeerde hij zijn plannen te bespreken met Amerikaanse regeringsvertegenwoordigers, onder wie generaal Dwight Eisenhower. Dat zette de Britten ertoe de Amerikanen te laten weten dat Bryans „onbetrouwbaar, maar niet trouweloos” was.

Volgens de memo’s was Bryans een „praatziek en indiscreet” persoon die met zijn verhalen het ministerie in verlegenheid bracht. Toch werd hij nooit opgepakt, omdat zijn contacten met het ministerie en zijn aanwezigheid in Italië onherroepelijk tot vragen zouden hebben geleid.

Uit andere vrijgegeven documenten blijkt dat Britse spionnen tijdens de oorlog postduiven wilden gebruiken om vlak voor de invasie in Normandië valse informatie te verspreiden en zo verwarring te stichten onder de Duitsers. Het plan werd nooit uitgevoerd. Om informatie in te winnen, werden wel duizenden postduiven met vragenlijsten losgelaten om door de bezette Franse bevolking te worden ingevuld. Slechts 10 procent van deze duiven keerde terug.