Donderdag 11 Juni Dag 1 richting Normandië
De weersverwachting is goed en hebben we goede hoop op zonnige dagen. Na wat stops om wat te eten en/of de benen te strekken. Komen we aan bij Benouville in Normandië en wel bij de beroemde Pegasus Bridge. Hier landde in de nacht van 5 op 6 Juni 1944, het regiment van Majoor Howard dat binnen 10 minuten de brug veroverde en hiermee de aansluiting met de Britse landingsstranden zeker stelde. De oude brug ligt tegenwoordig achter het museum. Ook is hier een replica van een Horsaglider te vinden. Te bedenken dat ze met 3 van dit soort zweefvliegtuigen hebben kunnen landen is een wonder.
Op de Britse militaire begraafplaats in het nabijgelegen Ranville, liggen 2418 gesneuvelden van de slag om Normandië waarvan 2236 van het Commonwealth , 323 Duitsers en een paar andere nationaliteiten, waaronder 1 Pool. Het meest bezochte graf is dat Private Emile Servais Corteil, Britse Para van 9e Essex Parachute Battalion. Hij was hondenbegeleider van zijn onderdeel, zijn hond Glenn sneuvelde ook op 6 Juni 1944. Samen rusten ze in hetzelfde graf.
De eerst gesneuvelde van D-Day was Danny Brotheridge, hij stierf aan zijn verwondingen, kort na de aanval op Pegasus Bridge. Zijn graf bevindt zich naast de kerk.
Vrijdag 12 Juni dag twee van de tour een dag met een “Amerikaans tintje”.
Als eerste bezochten we Ste Mere Eglise. Hier speelde zich in de nacht van 5 op 6 Juni 1944 een merkwaardige gebeurtenis af, de Ameriikaanse Parachutist van de 82ste Airborne Divisie, John Steele bleef met zijn parachute aan de achterzijde van de kerkspits hangen. 2 uur lang hoorde hij de klokken achter zich onophoudelijk beieren. Hij hield zich dood en werd uiteindelijk naar beneden gehaald. Er hangt
nu een levensgrote pop aan de voorzijde, dit in verband met het feit dat dit voor de toeristen aantrekkelijker is!!
Vlakbij deze stad is zwaar gevochten bij La Fiere met name bij de brug over de rivier “Merderet”.De 82ste Airborne divisie onder bevel van Generaal James Gavin zorgde dat de brug in hun handen bleef en zorgde hiermee voor een verbinding met de landingstroepen op Utah Beach.
De generaal is onlangs vereeuwigd met een fraai standbeeld, net voor dat van “Iron Mike”.
Ook nieuw is een beeldengroep met 4 beroemde leden van de 8th Us Airforce “The mighty eight”.
In Beuzeville au Plain staat een monument ter nagedachtenis aan de bemanning van de C47 Dakota die hier vlakbij is gecrasht in de nacht van 6 Juni 1944. Aan boord waren Luitenant Meehan en 17 para’s van Easy Company (101Ab, 506 Pr). Er waren geen overlevenden. Hierdoor ging het bevel van “Easy” over op Lt. Dick Wnters.
Richting Utah Beach ligt bij Le Grand Chemin op de D-14, het monument met de namen van de gesneuvelden van de 101ste Airborne Division -506 Pir, Easy Company. Op deze plek kreeg Majoor Dick Winters opdracht om de 4 Duitse kanonnen die naast Manoir de Brecourt opgesteld stonden te vernietigen. Deze stukken geschut vormden een bedreiging voor de troepen die op Utah Beach waren geland. Met slechts 12 man wist Winters de kanonnen te veroveren en onklaar te maken. Op het monument staat de tekening die hij gebruikte van de situatie ingegraveerd. Richting Utah Beach staat een standbeeld van Dick Winters.
Achter de kustbatterij van Crisbecq, liggen die van Azzeville.
Bij Utah Beach was er gelegenheid om de vele monumenten en/of het museum te bekijken. Een strandwandeling behoorde ook tot de mogelijkheid. Voor de kust ligt nog een scheepswrak en in de verte ligt “Isle de Saint Marcouf”.
Op de terugweg naar ons hotel in Bayeux, bezochten we de Duitse militaire begraafplaats bij La Cambe. Hier liggen 21.160 gesneuvelde Duitse militairen begraven. Indrukwekkend door de soberheid van deze plek. Op de foto het graf van Luitenant Frerking van WN 62
Zaterdag 13 Juni dag drie van onze vierdaagse tour.
Onze eerste stop deze dag is bij de Britse begraafplaats Ryes. Deze begraafplaats bestaat uit 652 graven.
Dan naar de kustplaats Arromanches waar in Juni 1944 de kunstmatige haven werd aangelegd om de benodigde voorraden voor de gea;;ieerde troepen aan land te br engen. Delen van deze grote haven zijn nu nog zichtbaar in zee en op het strand.
Na het bezoek aan Arromanches stonden ook de batterijen van Longues sur Mer op het programma. Hier bevind zich een uniek complex met 4 geschutsbunkers met daarin het originele geschut. Tevens bevind zich hier aan de kust ook een grote vuurgeleidingsbunker. Dit complex werd op D-Day zwaar beschoten maar pas op 7 Juni 1944 verovert door de Britten.
Achter Omaha Beach bevindt zich de Amerikaanse militaire begraafplaats. (9386 graven).Een prachtige, maar ook droevige plek met onberispelijke grasvelden en fraaie vijver. De paden zijn omzoomd door de in model geknipte bomen en ook hier een groot beeld : Spirit of Youth” met daarachter de Wall of the missing. Aan de rand, uitzicht op “Bloody Omaha Beach”.
Als sluitstuk van deze dag Pointe de Hoc. Bij Pointe du Hoc zijn de Rangers omhoog geklommen om dit geschutscomplex dat een bedreiging vormde voor de Amerikaanse stranden uit te schakelen. Voorafgaande aan D-Day werd dit complex ook zwaar gebombardeerd, dat is goed te zien in het landschap. Grote kraters en kapotte bunkers tonen het vernietigende resultaat.
We hadden wel enigszins pech, het bezoekerscentrum werd ingrijpend verbouwd en was dicht. Ook was er een deel van het wadelcircuit afgesloten. Naderhand bleek dat deze plek in de komende tijd flink gerenoveerd gaar worden door de AMBC (American Battle Monuments Commission).
Zondag 14 Juni dag vier onze laatste dag in Normandië.
Vandaag een bezoek gebracht aan Juno Beach met het “Canada house” en het Museum “Centre Juno Beach” In een zijstraat staat het huis dat net na de invasie heeft gediend als hoofdkwartier van de oorlogscorrespondenten.
