Geplaatst op

Wie was Lea Judith de la Penha (Video)

In oktober verscheen in Terugblik een artikel over Lea Judith de la Penha. Ook voor de KRO is de ontdekking van het naamplaatje van Lea Judith de la Penha in Sobibór niet onopgemerkt gebleven.

Het programma Brandpunt interviewde Yoram Haimi in Sobibór en Lies Dijkstra in Nederland en probeert in een boeiende, maar emotionele presentatie meer te weten te komen over Lea de la Penha.

Klik op de foto om de video te starten of klik hier.

(Let op: het onderwerp is het laatste van de uitzending en start na ca. 22 minuten)

Geplaatst op

Militaria- en Boekenbeurs in Fort Veldhuis te Heemskerk een groot succes.

Zelden heb ik me zo welkom gevoeld op een beurs als hier in Fort Veldhuis..
Harm van der Laan van de Aircraft Recovery Group en lid van de Documentatiegroep ’40-’45 bood ons gastvrij aan om in “zijn” fort een beurs te organiseren, nu de decemberbeurs in Voorthuizen uitviel.
Al snel waren de beschikbare tafels verdeeld onder leden die het een uitdaging vonden.


Zaterdag 15 december 2012 kwamen tussen acht uur en half negen de eerste standhouders aan bij het fort evenals Harm die alles opende en ons de verschillende plaatsen aanwees. Uitladen, alles inrichten. Ondertussen was de koffie klaar en werd in de kantine alles voorbereid voor het bezoek.

Aan de bezoekers was duidelijk te merken dat de combinatie beurs en bezoeken van een fort/ museum in de smaak viel, echtparen en gezinnen brachten geruime tijd in het fort door.

Harm had alles prima geregeld, bewegwijzering, consumptiebonnen voor de standhouders, men was echt blij dat wij gekomen waren. Gelukkig maar, want sommigen hadden al een hele rit achter de rug vanuit Aalten of Hooge Mierde.
De hele dag was het een feest van herkenning, leden van de Documentatiegroep ’40-’45, bekenden, maar ook mensen die met inhoudelijke vragen kwamen, waar deels ter plaatse, maar ook na thuiskomst en nazoeken, een antwoord op kon worden gegeven.

Tussen de middag heerlijke vers gemaakte erwtensoep met roggebrood en katenspek, we werden verwend! De middag vloog om, terwijl ook bleek dat de meegebrachte selectie van boeken en militaria in de smaak viel. Menig bezoeker zal ’s avonds thuis blij in zijn nieuw verworven boek hebben zitten lezen.

Rond vier uur werd het rustig en gingen we weer inpakken, duidelijk meer ruimte in de dozen.
De beurs is zeker voor herhaling vatbaar, daar zijn beide partijen het over eens, maar dan wel iets eerder dan in december. Een prachtig fort, maar het beste plekje was de kantine, waar een houtkachel heerlijk brandde. De rest van het uitgebreide fort was onverwarmd en dat hebben we gevoeld. Toch viel dat in het niet bij de warmte die we voelden in de prima sfeer.

Harm en je hele ploeg medewerkers, hartelijk dank voor deze geslaagde en gezellige dag.

Als het aan ons ligt, volgend jaar weer!

DD

Geplaatst op

Elizabeth Richardson – American Red Cross

Elizabeth Ricardson - Colleville sur mer

Al heel wat keren heb ik de Amerikaanse Militaire Begraafplaats in Normandië bij Colleville-sur-Mer bezocht.Sinds een paar jaar hebben ze daar ook een schitterend  voorlichtingscentrum.

In dit centrum is een wand met o.a. de foto’s en het verhaal van de Niland Brothers.

Op diezelfde wand trof ik de foto van Elizabeth Richardson aan, zij is een van de 5 burgers die op deze militaire begraafplaats hun laatste rustplaats vonden. Zelf lid van het Rode Kruis als hulpverlener , las ik het verhaal van mijn “collega” en vond dat zij, naast alle soldaten , ook  eens aandacht verdiende. “Liz’ Richardson werd geboren op 8 juni 1918 in Mishawaka Indiana USA een industriestad 100 mijl ten oosten van Chicago.

Elizabeth Ricardson American Red Cross

Zij studeerde aan de High School daar en  haalde een graad in Engels en kunst, na haar studie was het niet makkelijk om werk te vinden. noodgedwongen nam ze een baantje bij Sears. In 1942 kreeg ze een baan aangeboden bij de afdeling “advertenties” bij de winkelketen van Schusters in Milwaukee. Via haar beste vriendin Betty Twining leerde zij haar eerste vriend kennen,Ernst Kuenstner die in 1928 vanuit Duitsland naar Amerika was geëmigreerd. Ernst had “geen goed woord over” voor de Nazi’s. Na het zien van een foto van een vrouw in rode kruis uniform werd bij Liz de interesse gewekt en al gauw meldde zij zich in 1944 aan. Zij slaagde voor het toelatingsexamen en deed al gauw dienst als hulpverleenster bij de organisatie. De dames van de “clubmobile” van het Rode Kruis waren onmisbaar voor de Amerikaanse soldaten, zij voorzagen hen van doughnuts en koffie en waar nodig een troostend woord en een luisterend oor.

Zij maakten lange dagen van soms wel 12 tot 14 uur en op een keer zelfs de klok rond. In februari ’45 werd Liz naar Frankrijk gestuurd om daar te werken. Op 25 juli 1945 stapte zij in een tweepersoons vliegtuig met bestemming Parijs. Het toestel crashte vlakbij Rouen en Liz  en de piloot Sgt William R. Miller waren op slag dood. Elizabeth werd 27 jaar, in  juli 1948 werd haar stoffelijk overschot definitief begraven op de militaire begraafplaats bij Colleville sur Mer. (Plot A, rij 21, Graf 5). Wat mij overkwam dat gebeurde ook met een Amerikaan  Jim Madison, hij besloot een boek over haar te publiceren. Hij schreef de Mishawaka universiteit met het verzoek om inlichtingen, hij kreeg haar verhaal en een kopie van het schooljaarboek.Ook kreeg hij contact met haar jongere broer Charles. Voorzien van de nodige foto’s en brieven van Elizabeth lukt het hem haar levensverhaal in boekvorm te krijgen. Het boek getiteld “Slinging Doughnuts for the Boys, an American woman in WW 2” rolde in oktober 2007 van de persen.  Dit boek is o.a. te koop bij Play.com.

Voor informatie op het internet:

http://www.lawrence.edu/library/archives/richardson/index.htm.

Hans Rombouts

Geplaatst op

SOE-Postduif gevonden in schoorsteen (Video)


Screenshot BBC-reportage

 

In het Britse graafschap Surrey zijn afgelopen week in een jarenlang afgesloten schoorsteen de botten gevonden van een postduif met bij hem een boodschap in code.

Britse codekrakers zijn op dit moment bezig de code te ontcijferen. Gezien de kleur van het omhulsel, waarin de codes zaten,, lijkt het om een postduif van de Special Operation Executive te gaan (SEO). Dit was een onderdeel van de Britse geheime dienst, die agenten dropte in bezet gebied.

Op de BBC een reportage over de inzet van postduiven en uiteraard wordt ook bericht over de gevonden duif.

Klik op de afbeelding om de video te laden of klik hier.

Geplaatst op

November 2012 (521)

Op de cover deze keer drie Britse RAF-officieren, waaronder Air Vice-Marshal Chaplain Pentland. Ze poseren bij het zojuist onthulde monument voor het No. II (Army Co-operation) Squadron, dat 100 jaar bestaat. Verschillende vliegers van dit squadron zijn in de oorlog tijdens gevechten boven Nederlands grondgebied omgekomen en liggen in Nederland begraven. Het monument werd op 5 september onthuld op het terrein van het National Arboretum bij Alrewas, ten zuiden van Derby en is gewijd aan allen, die in 100 jaar zijn omgekomen. Momenteel dient het squadron in Afghanistan. Daar werd deze aflevering van Terugblik ’40’45 met enthousiasme ontvangen.

Na de capitulatie in mei 1940 nam de Kriegsmarine alle voorhanden zijnde Nederlandse marineschepen in gebruik. De scheen die bij de werven in aanbouw waren werden verder afgebouwd. Minder bekend is, dat er in 1939-1940 samenwerking was tussen de Koninklijke Marine en de Kriegsmarine. In Nederland was onvoldoende expertise op het gebied van geschut en bepantsering. Daarom werd voor drie in aanbouw zijnde slagkruisers een beroep gedaan op onze oosterburen.

Henk van Willigenburg, Slagkruisers voor Nederlands-Indië. De samenwerking tussen Kriegsmarine en Koninklijke Marine. Met fraaie illustraties van de hand van de auteur.

Ruurd Kok schrijft in een bijdrage over de opgraving van een geschutsstelling bij Moordrecht. Flak of Pak? Ofwel: luchtafweer of pantserafweer?

Diete Oudesluijs bericht over het voornemen om van de ‘Doodencel’ in het Scheveningse Oranjehotel een monument te maken. Inmiddels is een plan gepresenteerd om de cel gemakkelijker toegankelijk te maken voor het grote publiek. Tot voor kort kon niemand de cel bezoeken, omdat het gebouw nog in gebruik was als penitentiaire instelling.  De Stichting Oranjehotel werft actief fondsen om het te kunnen bekostigen.

Geplaatst op

oktober 2012 (520)

Ruim honderdduizend joden zijn uit Nederland weggevoerd naar de Duitse vernietigingskampen in Polen. Ze werden vermoord in gaskamers, of stierven door ziektes, mishandeling, uitputting door zware arbeid of tijdens transporten. Jarenlang waren van die mensen alleen een paar summiere gegevens bekend: hun naam, waar en wanneer ze waren geboren en waar en wanneer ze waren gestorven. De afgelopen jaren is dat ingrijpend veranderd.

Op de Community van het Digitaal Joods Monument wordt hun adres vermeld en verschijnen steeds meer foto’s. Nu krijgen namen een gezicht. Daarmee wordt het verhaal nog intenser. Ook de zichtbaarheid van de slachtoff ers in het straatbeeld is vergroot door de plaatsing van vele Stolpersteine in de trottoirs voor huizen, waaruit de mensen zijn weggehaald. Van een vernietigingskamp als Auschwitz is zeer veel bekend, omdat er nogal wat overlevenden zijn geweest, die hun verhaal hebben kunnen vertellen.

Over een gruwelijk oord als Sobibór weten we weinig. Er waren nauwelijks overlevenden en de plaats van het delict is door de daders opgeruimd. En dan, wanneer een archeoloog aan het werk is, duikt daar opeens een naamplaatje op van een Amsterdams kind Lea de la Penha. Omgebracht op 9 juli 1943, samen met haar ouders en bijna 2400 andere mensen. Verschillende, maar samenhangende invalshoeken, die in dit nummer van Terugblik ’40-’45 toevalligerwijze in verschillende artikelen en bijdragen bij elkaar komen.

Jac.J. Baart: Was Euch Gefällt – Naspeuringen. Het septembernummer van Terugblik ’40-’45 bevatte een vraag van Erik Zwiggelaar over een fraai boekwerk dat hij in zijn bezit heeft.Het is een verslag van een in Nederland rondreizend Duits amusementsgezelschap. Jac. J. Baart geeft een fraai overzicht van enkele bijzonderheden over de Duitse legereenheden, waarvoor het gezelschap heeft opgetreden. Zo zijn de Männer der Schnellen 504 in Heerenveen niet de opvarenden van Schnellboote, maar reden ze op de fiets met twee Panzerfausten aan het stuur.

Tijdens recente opgravingen in Sobibór werd een naamplaatje gevonden van het Nederlandse meisje Lea Judith de La Penha, die daar op 9 juli 1943 werd vermoord. Haar kleine naamplaatje is een aangrijpende getuigenis van deze gruweldaad. Peter Krans schrijft er een bijdrage over.

Ruurd Kok schrijft een opinie-artikel over grafroven en de meerwaarde van archeologisch onderzoek naar WO2-resten. “Zolang verzamelaars in Nederland dergelijke bodemvondsten blijven kopen, dragen ze bij aan het voortbestaan van deze kwalijke praktijk.”

De student aan de Saxion Hogeschool in Deventer Sebastiaan Pothoven doet een oproep om meer te weten te komen over de aanwezigheid van Kochbunkers in Nederland. Dat zijn groot uitgevallen rioolbuizen, die rechtop in de grond werden gezet en als schuilplaats fungeerden.

Alphons Siebelt vestigt de aandacht op de overeenkomsten tussen illegale feestprogramma’s uit Vlaardingen, Rotterdam en Leiden. Twee voor de verjaardag van koningin Wilhelmina (31 augustus 1940) en een voor Leidens Ontzet (3 oktober 1940). De overeenkomst kan geen toeval zijn. Ligt de oorsprong in Vlaardingen bij de verzetsgroep De Geuzen?

Diete Oudesluijs schrijft over de onthulling van een monument in Zöschen en Spergau voor de slachtoffers van de strafkampen die daar lagen. Ook Nederlandse namen zijn daar terug te vinden.

In de serie Groeten uit… schrijft Jac. J. Baart een kaartje uit Wenen, met daarop de voormalige Flaktorens die daar nog te zien zijn. Peter Krans doet de groeten uit Zwitserland vanaf de Stadt Luzern. In dat schip hangt een plaquette die herinnert aan de Zwitserse generaal Henri Guisan.

Het oktobernummer bevat verder nog recensies, de rubriek Onlangs Verschenen en nieuwsberichten. Artikeltjes en bijdragen over: Stolpersteine in Lochem, monument in Warnsveld, opgravingen in Westerbork, Informatiepanelen in Kamp Amersfoort van Albert Ziëck, Flaktorens in Wenen en een plaquette op het schip de Stadt Luzern in Zwitserland.

Geplaatst op

Aa, A.L. van der

Deze naam komt voor in een (prive) oorlogsdocumentatie-database. Deze informatie stellen we beschikbaar voor serieus geïnteresseerden, zoals onderzoekers en nabestaanden.

De beschikbare informatie kunt u per e-mail opvragen via database@documentatiegroep40-45.nl

Vermeld in uw e-mail zo volledig mogelijk de informatie, die u al in uw bezit heeft.

Bijvoorbeeld:

  • Volledige naam
  • Geboortedatum
  • Geboorteplaats
  • Woonplaats tijdens de oorlog
  • Arrestatiedatum en plaats
Heeft u aanvullingen over deze persoon? Laat dan een reactie achter op dit bericht. Na controle, wordt deze reactie geplaatst.

 

Geplaatst op

Aa, mw. Van der

Deze naam komt voor in een (prive) oorlogsdocumentatie-database. Deze informatie stellen we beschikbaar voor serieus geïnteresseerden, zoals onderzoekers en nabestaanden.

De beschikbare informatie kunt u per e-mail opvragen via database@documentatiegroep40-45.nl

Vermeld in uw e-mail zo volledig mogelijk de informatie, die u al in uw bezit heeft.

Bijvoorbeeld:

  • Volledige naam
  • Geboortedatum
  • Geboorteplaats
  • Woonplaats tijdens de oorlog
  • Arrestatiedatum en plaats
Heeft u aanvullingen over deze persoon? Laat dan een reactie achter op dit bericht. Na controle, wordt deze reactie geplaatst.

 

Geplaatst op

Aa, van der

Deze naam komt voor in een (prive) oorlogsdocumentatie-database. Deze informatie stellen we beschikbaar voor serieus geïnteresseerden, zoals onderzoekers en nabestaanden.

De beschikbare informatie kunt u per e-mail opvragen via database@documentatiegroep40-45.nl 

Vermeld in uw e-mail zo volledig mogelijk de informatie, die u al in uw bezit heeft.

Bijvoorbeeld:

  • Volledige naam
  • Geboortedatum
  • Geboorteplaats
  • Woonplaats tijdens de oorlog
  • Arrestatiedatum en plaats
Heeft u aanvullingen over deze persoon? Laat dan een reactie achter op dit bericht. Na controle, wordt deze reactie geplaatst.