Geplaatst op

Ring omgekomen vader terug

Vorige week brachten Hendrik en zijn vrouw Wouda een bezoek aan Kamp Amersfoort. Het echtpaar woont al ruim twintig jaar in Australië, maar zijn op vakantie in Nederland. Ze logeren bij Hendriks oudere broer, Lubbert, die nog steeds in Nijkerk woont.

In Kamp Amersfoort raakte het echtpaar door toeval in een gesprek verwikkeld met Annemiek Littlejohn, voorzitter van de Stichting Hart voor Kamp Amersfoort. Bij het horen van de naam ‘Van Steeg’ ging direct een belletje rinkelen bij haar. "Jullie zijn toch geen familie van de Hendrik van Steeg die is weggevoerd tijdens de Puttense razzia?"

Wat bleek: er lag nog een envelop met zijn naam erop in het magazijn van Kamp Amersfoort.

Tot dat moment hadden Hendrik en Lubbert nog geen benul wat er in die envelop zat. Toen de trouwring werd onthuld, hielden zij het niet meer droog. "Dit is echt heel bijzonder", zegt Lubbert. "Het is alleen vreselijk jammer dat onze moeder dit moet missen. Zij is namelijk ziek."

In het kamp liggen nu nog voorwerpen van ruim zeventig slachtoffers.
Littlejohn lanceert binnenkort een website om de nabestaanden op te sporen.

Geplaatst op

Lid worden van de Documentatiegroep 40-45

Waarom lid worden van de Documentatiegroep?

 

Niet alleen verzamelaars, maar ook andere geinteresseerden zijn lid van de Documentatiegroep ’40-’45. Oorspronkelijk opgericht als vereniging van verzamelaars van documentatie en militaria heeft de Documentatiegroep ’40-’45 zo’n 800 leden verspreid over Nederland en het buitenland, zoals Canada en Australië.

Voor de leden worden regelmatig beurzen georganiseerd waar leden verschillende zaken van elkaar kunnen kopen of ruilen. Regelmatig treft u hier ook de VKTV aan, de Vereniging van Kranten- en Tijdschrift Verzamelaars www.vktv.nl , bij wie u vaak antieke kranten en tijdschriften tegen aantrekkelijke prijzen kunt kopen, maar alleen al het bekijken ervan is een bezoek aan de beurs waard.
Ook is de beurs een ontmoetingsplaats om vragen te stellen en gegevens uit te wisselen betreffende onderzoeken waarmee men bezig is. Ook vinden mensen hier antwoorden op vragen waar zij soms al decennia naar zoeken.

Naast ruilbeurzen, organiseert de Documentatiegroep ’40-’45 ook themadagen. Dit zijn excursies naar plaatsen, welke een rol hebben gespeeld in de Tweede Wereldoorlog.
Een aantal recente voorbeelden: Market-Garden, Vestingwerken IJmuiden, Fort Eben Emael, Rotterdam, Mill, de kampen  Amersfoort, Westerbork en Vught en ‘s-Hertogenbosch.

Maandelijks wordt tevens een ledenmagazine uitgegeven: Terugblik ’40-’45.
In deze Terugblik staan iedere maand interessante en uitgebreide achtergrond artikelen met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog. Vaak zijn dit de minder bekende onderwerpen van de oorlog, veelal beschreven door leden /(amateur-)historici, niet eerder gepubliceerd en vaak het resultaat van lang onderzoek. Als voorbeeld mag het themanummer over de werkkampen voor gemengd gehuwde Joden in Noord-Holland genoemd worden. 
Naast deze artikelen is maandelijks de boekendienst actief.
Deze dienst biedt een groot assortiment boeken (iedere maand anders!) tegen aantrekkelijke prijzen. Verder is een ruilrubriek voor leden in dit blad geplaatst en wordt men maandelijks op de hoogte gehouden van nieuws en herdenkingen. Leden kunnen gratis oproepen en aanbiedingen in de Terugblik plaatsen.

Kortom

Als geinteresseerde of verzamelaar m.b.t. de Tweede Wereldoorlog is het zeer aantrekkelijk om lid te worden.
Naast de beurzen, excursies en het maandblad, kunnen leden ook deelnemen aan de  themadagen.

Om lid te worden: klik hier

Lid worden kost slechts EURO 34,- per jaar! (tot 21 jaar EURO 20,-, minimum leeftijd 16 jaar)

 

Geplaatst op

Barak Anne Frank net voor verhuizing afgebrand

De barak waar Anne en Margot in werkten, nummer 57, werd in 1957 verkocht, gedemonteerd, per trekker vervoerd naar Veendam en daar weer opgebouwd. Op de plaats waar de barak in Westerbork in de oorlog heeft gestaan, hangt een doek met een grote foto van het gebouw. Het Herinneringscentrum Westerbork was van plan de barak nog voor de herfst af te breken en op te slaan.

Het plan was om het gebouw volgend jaar of het jaar erna terug plaatsen in Westerbork.„Het was een groot belangwekkend oorlogserfgoed. Hier staan helemaal geen barakken meer, dus als je dan de kans hebt een barak in authentieke staat terug te plaatsen, is dit een groot verlies", aldus directeur Dirk Mulder van het Herinneringscentrum, die stelt dat er slechts weinig barakken over zijn. „Het noopt ons om op onderzoek uit te gaan".

Meer Westerbork–barakken in beeld
21-07-2009
WESTERBORK (ANP) – Er zijn mogelijk nog twee barakken van het voormalige kamp Westerbork opgespoord. Dat zei Dirk Mulder, directeur van het Herinneringscentrum Westerbork dinsdag.

Dit weekend ging in Veendam een voormalige barak in vlammen op. De barak stond in de Tweede Wereldoorlog in het kamp Westerbork en deed dienst als werkbarak waar onder meer Anne Frank en haar zusje Margot batterijen demonteerden. Het centrum in Westerbork krijgt sinds dit weekend tips binnen van meerdere barakken die in Nederland stonden. „Van de vijftien meldingen die wij binnen kregen waren twee voor ons nog onbekend. De barakken waarvan wij wel het bestaan wisten werden in de crisisjaren voor de oorlog gebruikt in werkverschaffingsprojecten. Dit zijn geen barakken die in het voormalige kamp Westerbork hebben gestaan. De twee nog onbekende barakken staan in Drenthe en in de Achterhoek. Daarvan hebben wij het vermoeden dat het oude barakken zijn die in de oorlog in het kamp stonden", aldus Mulder.

In de oorlog stonden er ruim honderd barakken in het kamp Westerbork. Daarvan staat tegenwoordig slechts één woonbarak, althans een gedeelte daarvan, opgesteld. „Op circa vijf locaties in Nederland weten wij dat er nog delen van barakken staan. In Veendam was er één compleet, waarin landbouwwerktuigen stonden. Die is helaas in brand gestoken”, meldde Mulder. Hij heeft kort na de brand een kijkje genomen bij de restanten. Volgens de directeur is de barak niet volledig in de as gelegd: „Voor Westerbork is hier nog genoeg aan te redden. Ons plan is om deze delen alsnog naar Westerbork te halen.”

In het Drentse Zwiggelte staat nog een complete barak uit het voormalige kamp. Daarin staan varkens. Mulder: „Ook die barak kunnen wij naar Westerbork halen. Maar dan moet er eerst een nieuw onderkomen voor de varkens komen”, zegt Mulder.

Geplaatst op

Utrechtse bunker met de grond gelijkgemaakt

Om de veiligheid van de omwonenden te garanderen, liggen er minstens drie lagen rubberen matten over het bouwwerk. De naastgelegen straat is het hele weekeinde afgesloten voor verkeer. Ook is het gebruik van springstof tot een minimum beperkt om de overlast van brokstukken en stof tegen te gaan.

In september wordt de metersdikke vloer tot ontploffing gebracht. De bunker moet plaatsmaken voor een fly–over voor verkeer naar de binnenstad.
bron: www.reformatorischdagblad.nl

Geplaatst op

Auschwitz–overlevende De Wijze overleden

De jood Louis de Wijze was directeur van de destijds zeer bekende vleesfabriek Homburg in het Brabantse Cuijk. Hij was tevens bondsbestuurder in zijn sector. Na zijn pensionering besteedde hij al zijn tijd aan het bestrijden van discriminatie en antisemitisme. Hij droeg zijn Auschwitz–tatoeage no. 175564 met een zekere trots.

De Wijze was de bedenker van de 102.000 stenen die sinds 1995 in Kamp Westerbork liggen als monument voor de omgekomen joden uit Nederland. In 2005 nodigde koningin Beatrix hem uit om samen met haar en premier Jan Peter Balkenende de zestigste herdenking van het einde van de Tweede Wereldoorlog in Auschwitz bij te wonen.
bron: www.reformatorischdagblad.nl

Geplaatst op

Boeken- en Documentatiebeurs op 1 augustus 2009 in Overloon

In samenwerking met het Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum te Overloon wordt onze jaarlijkse, voor iedereen toegankelijke, beurs georganiseerd.
Voor de Documentatiegroep ’40-’45 een uitstekende manier om de vereniging te promoten, terwijl de bezoekers naast het bezoeken van het museum een unieke mogelijkheid krijgen om rond het oude restaurant de verschillende kramen te bewonderen met boeken en oorlogsdocumentatie. In tegenstelling tot de museumcollectie is hier echter alles te koop en kunt u vaak voor weinig geld een lang gezocht boek vinden of originele bonkaarten, pamfletten of andere documentatie uit de oorlog kopen.
Bij sommige kramen is zelfs een ruilmogelijkheid en kunt u meegebrachte papieren, foto’s etc. laten bekijken en misschien zelfs ruilen voor een door u gewenste boek of document.
Een prima idee voor een vakantie trip met het hele gezin, genoeg te zien en te beleven voor iedereen, terwijl u uw verzameling kunt uitbreiden met net dat ene boek of document waar u al tijden naar op zoek bent.
Leden van de Documentatiegroep ’40-’45 krijgen 10% korting op hun aankopen bij de kramen van de voorzitter, webmaster en secretaris van de Documentatiegroep.
Voor leden uit Zuid-Nederland een prima stimulans om een beurs van “hun” vereniging te bezoeken. De Documentatiegroep ’40-’45 komt echt naar u toe!

De beurs is volgeboekt qua standhouders waardoor u als bezoeker een ruim aanbod hebt om tussen te zoeken!

Wij hopen u op 1 augustus a.s. tussen 10.00u. en 17.00u. rond het oude museumcafé van het Libertypark te Overloon te ontmoeten, zie ook http://www.oorlogsmuseum-overloon.nl/ 
 

Geplaatst op

Stencilpost Stolwijkersluis ontmaskerd

„Ontroerend” was het weerzien vorige week tussen Theo de Kool (97) en Hannie Boekamp-Sierink. Hij stencilde tijdens de Tweede Wereldoorlog de illegale krantjes Trouw en de Vrije Pers, zij was een van de drie koeriersters die de pakketjes kranten verspreidden in Gouda en de Krimpenerwaard. Na meer dan zestig jaar zagen de twee elkaar terug bij de presentatie van het boek ”Frits S.S. van Stolwijkersluis” in het Verzetsmuseum in Gouda. „Dat was een emotioneel weerzien”, vertelt schoondoch-ter Corrie de Kool, schrijfster van het boek. De titel is ontleend aan de schuilnaam van haar schoonvader die tijdens de oorlog Frits S.S. werd genoemd, waarbij S.S. voor Stolwijkersluis stond. Hij kende Sierink alleen onder de schuilnaam Jopie.

Stencilpost

Min of meer toevallig ontdekteDe Kool vorig jaar dat haar schoonvader de drijvende kracht was achter een illegale stencilpost aan de Goudse weg in Stolwijkersluis. „Ik was mijaan het verdiepen in de familieachtergrond van mijn schoonmoeder. Op de zolder van het huis van mijn schoonouders kwam ik een album tegen waarin vier foto’s stonden uit mei 1945. Op een ervan stond mijn schoonvader met een aantal Canadezen en meisjes. Hij had een band om zijn arm met het woord ”Press”. Ik heb de foto’s ingescand en uitvergroot op de laptop aan hem laten zien. Toen kwamen de verhalen los.”

Pa De Kool was tijdens de oorlog schoolmeester aan de Groen van Prinstererschool in Gouda. In september 1944 kwam ene Kees van der Matten bij de familie De Kool aan de deur. Hij zocht iemand voor het drukken en verspreiden van het illegale Trouwbulletin. In Gouda waren op dat moment al twee andere stencilposten, een op de rooms-katholieke begraafplaats aan de Graaf Florisweg, en een op de Burgemeester Martenssingel. Omdat de school toch de meeste tijd was gesloten, had De Kool tijd genoeg om aan de illegale krant te werken. Van der Matten zorgde voor een schrijfmachine, een stencilmachientje, een voorraad papier en een radio om naar Radio Oranje te kunnen luisteren.

De familie De Kool kreeg een onderduiker, Dirk Vermij, die mooi kon helpen met het maken van de krantjes. Eerst was dat alleen Trouw, vanaf februari 1945 kwam daar ook de Vrije Pers bij. De stencilpost was gevestigd in een slaapkamer van het huis aan de Goudseweg. Korte tijd werden de kranten gedrukt in een schuurtje van sluiswachter Anker, naast de Stolwijksevaart. Dat is gestopt, want het geloop naar het schuurtje begon op te vallen.

Gevaarlijk

Gevaarlijk was werk zeker. Op een middag is De Kool alleen thuis als de Duitsers een razzia beginnen. Hij had wel een schuilplaats, maar kon daar zonder hulp niet inkomen. Snel riep hij een buurman, maar die durfde niet te helpen. Wonder boven wonder stopten de Duitsers bij het buurhuis met de razzia, waarschijnlijk omdat hun werkdag erop zat. De volgende dag gingen ze weer verder, maar nu twee huizen verderop. Huize De Kool werd ‘per ongeluk’ overgeslagen.

Schoondochter De Kool heeft in haar gesprekken met haar schoonvader vaak gevraagd waarom hij dat gevaarlijke werk deed. „Schande!” riep hij dan iedere keer. „Onrechtvaardig dat zo’n groot Duits leger ons landje heeft overvallen.”

De Kool heeft zich tijdens het schrijven van het boek verwonderd over de zwijgzaamheid van de mensen tijdens de oorlog. „Mijn schoonmoeder bracht wel eens kranten weg. Haar broer in Ouderkerk aan den IJssel deed dat ook. Maar ze wisten het niet van elkaar.”

Direct na de oorlog doken de stencilposten uit de illegaliteit. „Mijn schoonvader kreeg aan de Westhaven in Gouda een ruimte aangeboden waarin hij het werk voor Trouw kon voortzetten. Boven de deur kwam een groot schoolbord te hangen, waarop het laatste nieuws werd geschreven. Tijdens de oorlog werkte de gereformeerde krant Trouw noodgedwongen nauw samen met de meer rooms-katholieke Vrije Pers. De Kool: „Direct op 5 mei startte Trouw weer met een zelfstandig persbureau aan de Westhaven. Dat vonden de mensen van de Vrije Pers op zijn zachtst gezegd niet leuk.”

”Frits S.S. van Stolwijkersluis” is verkrijgbaar in de plaatselijke boekhandels of te bestellen via fritsss@gawab.com.
bron: www.reformatorischdagblad.nl

 

Geplaatst op

Demjanjuk in Duitsland aangeklaagd

Anderhalve week geleden liet het openbaar ministerie al weten dat de 89-jarige Demjanjuk gezond genoeg is om terecht te staan. De Verenigde Staten leverden Demjanjuk, van oorsprong Oekraïner, in mei uit aan Duitsland.

Demjanjuk zou in de Tweede Wereldoorlog als bewaker hebben gewerkt in het nazivernietigingskamp Sobibor in Polen. Daar werden vele duizenden Joden naartoe gedeporteerd.

In de jaren ’80 en ’90 stond Demjanjuk al terecht in Israël wegens oorlogsmisdaden in het vernietigingskamp Treblinka, eveneens in Polen. Het hooggerechtshof van de Joodse staat bepaalde uiteindelijk dat sprake was van een persoonsverwisseling.

De begin jaren vijftig naar de VS geëmigreerde Demjanjuk spreekt alle beschuldigingen tegen.
bron: www.reformatorischdagblad.nl

Geplaatst op

Teruggaveregeling roofkunst verlengd

Plasterk houdt de regeling in elk geval in stand tot in (vermoedelijk) 2012 de resultaten bekend zijn van een groot onderzoek naar de verwervingen van kunstwerken door de Nederlandse musea, schrijft hij vrijdag in een brief aan de Tweede Kamer.

De restitutieregeling liep in feite in april 2007 al af. In de afgelopen twee jaar zijn er niettemin nog twintig claims binnengekomen. „Het zou onrechtvaardig zijn om deze latere claims anders te behandelen dan de verzoeken van voor april 2007, terwijl er inhoudelijk geen wezenlijke verschillen zijn", aldus een woordvoerder van Plasterk.

Uit een onderzoek eind jaren negentig bleek dat de afhandeling van de roofkunst uit de Tweede Wereldoorlog eerder ‘formalistisch, bureaucratisch en kil’ is geweest. De overheid begon daarom in 2001 met een ruimhartiger beleid.
bron: www.reformatorischdagblad.nl

Geplaatst op

Duitsers willen vervolging Nederlandse nazi

De ex–SS’er Faber werd in 1947 in Nederland ter dood veroordeeld wegens de dood van zeker elf personen. Die straf werd een jaar later omgezet in levenslang. Faber woont in het Zuid–Duitse Ingolstadt.

Het is onacceptabel dat Faber op grond van een decreet van nazileider Hitler uit 1943 niet aan Nederland wordt uitgeleverd, stelde de liberale ex–minister Sabine Leutheusser–Schnarrenberger donderdag.

De nu 87–jarige Faber was opzichter in het Nederlandse kamp Westerbork, een verzamelplaats voor Joden voor transport naar de concentratiekampen van de nazi’s. De Duitse justitie stelde eerder al een onderzoek in, maar kwam toen tot het oordeel dat er onvoldoende bewijzen waren voor een schuld van Faber.

Eerder deze week bepaalde een rechtbank in Keulen dat de Nederlandse ex–SS’er Heinrich Boere voor een Duitse rechtbank terecht kan staan voor zijn aandeel in de dood van drie Nederlandse burgers in de Tweede Wereldoorlog.
bron: www.reformatorischdagblad.nl