Gepost op

Documentaire ‘Tussen hemel en hel’ op Brabants TV & Co

De film portretteert het kamp als een voorportaal van de hel in het oosten aan de hand van getuigenissen van overlevenden en concentreert zich op de verschillende wijzen waarop mensen in deze omstandigheden probeerden te overleven.
Op indringende wijze wordt duidelijk wat het heeft betekend om in het kamp Vught gevangen te zijn (2003, 40 minuten).
De documentaire wordt ingeleid met een gesprek met Joost Seelen.

Productie: Zuidenwind Filmprodukties in co-productie met de NCRV.
De video en dvd zijn ook te koop in Nationaal Monument Kamp Vught.

In het vuur van de bevrijding (2005, 55 minuten) gaat over de periode september 1944 tot mei 1945 in de zuidelijke provincies.
Deze waren deels bevrijd, verkeerden deels in een oorlogstoestand en waren afgesneden van de rest van Nederland. In tegenstelling tot Noord- en Midden-Nederland dat op 5 mei 1945 grotendeels zonder oorlogsstrijd bevrijd werd wegens de Duitse capitulatie, vond de bevrijding van Zuid-Nederland plaats na een chaotisch verlopende, soms bloedige oorlogsstrijd.
De documentaire concentreert zich op de ervaringen van de burgerbevolking in deze benauwde en onoverzichtelijke periode.

Zeven ooggetuigen vertellen op een bewogen manier over deze zo roerige periode die tot op de dag van vandaag diepe sporen in hun leven heeft nagelaten. Hun verhalen worden afgewisseld met uniek archiefmateriaal dat de kijker meesleept in de belevenissen van toen. De NOS zond de documentaire op 5 mei 2006 uit.
Beide dvd’s zijn te koop in Nationaal Monument Kamp Vught.

Regie: Joost Seelen
Productie: Joyce Drosterij voor Zuidenwind Filmprodukties

bron: www.nmkampvught.nl

Gepost op

Boekenbeurs Hartenstein 2007

De Tweede Wereldoorlog staat volop in de belangstelling.
Anne Frank en de Slag om Arnhem zijn opgenomen in de Canon van de Nederlandse Geschiedenis.
Veel mensen zoeken juist nu boeken die in het verleden uitgegeven zijn.
Scholieren zoeken bronnen voor hun werkstukken.

Met deze boekenbeurs zijn een aantal gespecialiseerde antiquariaten over dit onderwerp bijeengebracht.
Verder zijn er stands van verschillende particuliere verzamelaars, de Vereniging Vrienden van het Airborne Museum en de Documentatiegroep ’40 – ’45 .
In totaal worden dit jaar meer dan 25 boekenkramen rondom het museum opgesteld.
 
Al jaren is het de enige boekenbeurs in Nederland waar uitsluitend tweedehands boeken en documentatie over de Tweede We­reldoorlog aangeboden worden. Hierbij zijn ook boeken over de periode voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog en de strijd in Nederlands Indië na 1945.
Uiteraard is het onderwerp “Arnhem” ruim vertegenwoordigd.
Veel goede boeken over de Tweede Wereldoorlog die in het verleden zijn uitgegeven zijn erg gezocht maar moeilijk te vinden.
Een bezoek aan deze unieke beurs is een goede gelegenheid voor de liefhebber om zijn bibliotheek aan te vullen.
Ook voor scholieren die materiaal voor werkstukken zoeken is er voldoende aanbod tegen betaalbare prijzen..

Het is mogelijk een opgave bij het museum te doen van boeken die gezocht worden. Dit kan per telefoon, e-mail of briefkaart. Het museum zal deze wensen dan doorgeven aan de standhouders.

De gehele dag zijn bij het museum demonstraties te zien van de The Living History Group Holland.
Deze re-enactment groep beeldt, gekleed in historische uniformen, het leven en werken van de 1e Britse Airborne divisie in 1944 uit.
Om 14.00 uur geeft het Historische Trompetterkorps van de Verbindingsdienst een optreden.
Het korps is gekleed in uniformen uit de 50er jaren.

De boekenbeurs wordt van 10.00 uur tot 16.00 uur gehouden.
Een bezoek aan de boekenbeurs is gratis.
Het Airborne museum is geopend tot 17.00 uur

Gepost op

Ben Verbong regisseert film over Zarah Leander

Duitsland zocht in de Tweede Wereldoorlog een ster, nadat Marlene Dietrich en Greta Garbo naar Hollywood waren vertrokken.
De in Zweden geboren Zarah Leander (1907-1981) werd de nieuwe diva in de door mannen gedomineerde wereld.
Ze probeerde haar ogen te sluiten wanneer ze met de verderfelijkheden van het nazi-regime werd geconfronteerd.

Toen haar gouden kooi haar steeds meer ging beperken, vluchtte de filmster en zangeres naar haar geboorteland.
Daar werd ze beschuldigd van heulen met de vijand, waarna ze zich verloor in alcohol, eenzaamheid en depressies.
Het duurde lang voordat Leander eindelijk weer het podium opdurfde.

De Duits-Zweedse coproductie, die Engelstalig wordt, moet begin 2008 af zijn.
Voor de rol van Leander wordt een internationale actrice gezocht.

Ben Verbong is bekend van onder meer de films Het Meisje Met Het Rode Haar en De Flat.
Zijn familiefilm Prettige Kerst, Mr. Moose draait sinds donderdag in de Nederlandse bioscopen.
De regisseur werkt ook aan een film over Jacqueline van Maarsen, een hartsvriendin van Anne Frank.
bron: www.brabantsdagblad.nl

Gepost op

Miljoenen voor digitalisering materiaal WO II

Staatssecretaris Ross van Welzijn schrijft aan de Tweede Kamer dat dit materiaal het voornaamste houvast wordt nu de mondelinge getuigenissen van genoemde periode gestaag minder worden.
Organisaties kunnen een beroep op de pot doen volgens nog vast te stellen uitgangspunten van het speciale programma Erfgoed van de Oorlog.
Het programma is volgens Ross ‘een eenmalige impuls’ om materiaal uit en over de Tweede Wereldoorlog te behouden en terug te vinden.
Het programma heeft een looptijd van twee jaar.
bron: www.brabantsdagblad.nl

Gepost op

Wilhelmus met paperclip op celmuur gekrast

Een select gezelschap luisterde gisteren naar het levensverhaal van de 83-jarige verzetsvrouw.
In 1939 kwam zij vanuit Indonesië naar Nederland, dat zojuist gemobiliseerd was.

„Een plat, nat en koud land waar ik bijna direct in het verzet geraakte door mijn joodse vriendin Rosette. Ik bracht haar, nadat ze was ondergedoken, haar huiswerk. Eensklaps was ze verdwenen. Dan gaat het allemaal snel. Je gaat niet in het verzet, je wordt gevraagd. Je komt bovendien uit een heel sociaal gezin. Je brengt eerst pakjes weg, later grotere pakketten en dan zijn het plotseling mensen.“

In het geval van Joke Folmer waren de te verbergen mensen veelal bemanningsleden van vliegtuigen.
„In totaal, denk ik, zo’n driehonderd onder wie 75 bemanningleden. Ik ben nooit gecontroleerd. Jongens werden veel sneller gecontroleerd.“

De op Schiermonnikoog wonende verzetsvrouw hekelt het standpunt dat het grijze Nederlandse volk te weinig aan het verzet zou hebben gedaan
„Dan word ik boos. Ik zag hoe voor de onderduikadressen ’s morgens een zak kolen, een fiets of een paar schoenen was gezet. Ik maakte het mee dat ik in de trein door een onbekende conducteur gewaarschuwd werd om mijn vijf piloten niet door de hoofduitgang te laten gaan maar door de goederenuitgang. Dan zag ik later dat er nazi’s stonden te controleren.“

Haar verhaal is er een van mildheid, zelfs als de bezetter haar martelt waaraan zij enkele kromme vingers overhoudt: „Lastig bij het bedden opmaken.“
Ter dood veroordeeld in Vught, op transport gezet naar Duitsland en uiteindelijk gered door de Rode Legers behield Joke Folmer het leven en haar herinneringen.
bron: www.brabantsdagblad.nl

Gepost op

Expositie deportaties joden op Duitse stations

De Duitse spoorwegen, die lang aarzelden om aan de tentoonstelling mee te werken, en het ministerie van Verkeer hebben dat bekendgemaakt.
De tentoonstelling wordt op 27 januari, de internationale gedenkdag van de jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog, in Berlijn geopend.

Twee Franse actiegroepen, ‘Zonen en dochters van de gedeporteerde joden in Frankrijk’ en ‘11.000 kinderen’, hadden de spoorwegen onder druk gezet.
De expositie gaat over de meer dan 11.000 joodse kinderen die in de oorlog met goederenwagons uit Frankrijk naar de vernietigingskampen van de nazi’s in Polen werden vervoerd.
Het ministerie van Verkeer en de Centrale Raad van de Joden in Duitsland hebben tussen de spoorwegen en de Fransen bemiddeld.
De basis van de expositie is de permanente tentoonstelling over de oorlog in het spoorwegmuseum in Neurenberg.
bron: www.brabantsdagblad.nl

Gepost op

Oostenrijkse banken betrokken bij nazi-misdaden

De Oostenrijkse banken waren tijdens de oorlog vooral actief op de Balkan en in Midden- en Oost-Europa.
Ze volgden de Wehrmacht in diens veroveringstochten en namen bedrijven over, financierden wapenfabrikanten en verleenden bankdiensten aan concentratiekampen. Bank Austria, toen Creditanstalt-Bankverein geheten, was destijds de grootste geldverstrekker van Oostenrijk.

Volgens de onderzoekers waren de Oostenrijkse banken vooral actief in de gebieden die tot de Eerste Wereldoorlog tot het Habsburgse rijk behoorden.
Uit een memo blijkt dat de bankiers deze gebieden als hun eigen werkterrein zagen: ,,We zijn hier altijd geweest en daarom moeten we terug”.
De gedachte hierachter was om de leidende positie te herwinnen die Oostenrijkse banken hadden in de Habsburgse dubbelmonarchie.
bron: www.brabantsdagblad.nl

Gepost op

Geroofde kunstwerken in Hollandsche Schouwburg

Na de oorlog lukte het vaak niet om de eigenaren terug te vinden.
De Hollandsche Schouwburg besteedt vanaf donderdag aandacht aan deze werken tijdens de tentoonstelling ‘Geroofd, maar van wie?’.
De expositie toont een selectie van ongeveer vijftig kunstwerken uit een grote hoeveelheid ‘geroofde’ objecten.
Bureau Herkomst Gezocht heeft de afgelopen acht jaar een intensieve zoektocht gedaan naar de ‘roots’ van ongeveer 4700 werken.
Tot nu toe zijn bijna vijfhonderd schilderijen en andere objecten teruggegeven aan een rechtmatige eigenaar of diens erfgenamen.
bron: www.brabantsdagblad.nl

Gepost op

Verslag Battlefieldtour Normandie 2006



 
Arromanches

Dag 2 Amerikaanse sector
Vanuit Bayeux vertrok onze bus richting Arromanches. Op deze route is goed het beroemde heggenlandschap van Normandie te zien. Infanterie en tanks hadden het nogal moeilijk met deze natuurlijke versperringen. Het is moeilijk voor de stellen, dat de gehele bevoorrading plaats vond over dit soort wegen, waar over ook de troepen moesten oprukken.
In Arromanches bezoeken we het museum, dat geheel gewijd is aan de kunstmatige haven, welke zich voor Arromanches bevond. Het was een compleet functionerende haven, ter grootte van de haven van de Engelse stad Dover en werd in enkele dagen neergezet met behulp van sloopschepen,  caissons, aanlegsteigers en op- en afritten. De caissons zijn nog goed te zien. Echter het is nu vloed, dus we zien slechts een gedeelte. In het museum wordt een van de logistieke wonderen van de Geallieerden middels maquettes en multimedia presentaties uitgelegd. Daarnaast zien we in het museum uniformen van de diverse landen die aan de landing in Normandie deelnamen. Ook de Nederlandse Irene Brigade is te zien, hoewel deze pas veel later dan D-Day aan land kwam.

Vanuit Arromanches vervolgen we de rit langs de kust naar het westen richting de batterij van Longues-sur-Mere. Deze Duitse kustbatterij is nog redelijk intact. Hier is ook een Duitse waarnemingsbunker te zien. Deze bunker zien we ook terug in de film "The Longest Day".

Na een bezoek aan de Amerikaanse begraafplaats St. Laurent, boven op de hoge kust van Omaha, en een tocht over de lage kustweg van Omaha met de stranduitgangen begrijpen we dat dit gebied ook wel Bloody Omaha beach wordt genoemd, vanwege de duizenden Amerikaanse slachtoffers die op dit strand vielen. De verliezen waren zo groot, dat de aanval bijna werd afgeblazen.
In het dorpje St. Laurent bevindt zich de grote en indrukwekkende Amerikaanse begraafplaats. Hier liggen ca. 9000 Amerikanen begraven. Dit is ca. 40% van de oorspronkelijke aantal graven: ongeveer 60% van de stoffelijke resten is teruggehaald naar Amerika.
Aan de zeezijde van de begraafplaats is een oriëntatietafel geplaatst met goed uitzicht op de stranden.
Ook bezoeken we een Widerstandsnest, alwaar wij lunchen met een Frans stokbroodje. Een Widerstandsnest is een klein soort bunker, dat de stranden en toegangswegen bestrijkt en omgeven door loopgraven met prikkeldraad en klein kaliber wapens. Van hieruit is goed de strategische positie te zijn en de vrijwel hopeloze situatie van de Amerikaanse infanterie soldaat.



 
Uitzicht vanaf Widerstandsnest 1944-2006

Echter Omaha Beach wordt toch veroverd, wel met enorme verliezen.

Na een korte rit arriveren bij het zeer beroemde Pointe du Hoc. Hierover zijn veel verhalen bekend, die veelal op mythen zijn gebaseerd. Het ware verhaal is, dat de Amerikaanse Rangers de rotspunt via de steile wanden hebben beklommen en veroverd. Op deze rotspunt bevond oorspronkelijk een geschutsopstelling, die de aanvalsstranden Utah en Omaha bestreek. De rotspunt is zeer intensief gebombardeerd.
Door de hevige bombardementen besloot de Duitsers op den duur het geschut verder land inwaarts te verplaatsen. Gevolg was dat tijdens de beklimming en bestorming weinig slachtoffers aan Amerikaanse zijde te betreuren waren, later des te meer, toen de Rangers werden aangevallen door de Duitse divisie die ook de aanval op Omaha bijna deed mislukken.

Vanaf Pointe du Hoc vertrekt de bus via Carentan richting Utah Beach. Onderweg stoppen we kort in St.-Marie-du-Mont. In deze plaats lag het verzamelpunt van de 101ste Airborne divisie. Ook zijn hier enkele foto’s gemaakt. We vervolgen daarna naar Utah Beach, het tweede Amerikaanse strand. Dit strand was beter toegankelijk dan Omaha Beach en werd nauwelijks door de Duitsers verdedigd.

Vanuit Utah Beach komen we aan in St.-Mere-Eglise, beroemd om John Steele, nog steeds als pop hangend aan de kerktoren. We rijden echter snel door naar het werkelijke strijdgebied op enkele kilometers van het stadje. Dit gebied staat bekend als La Fiere. Het is het landingsgebied van de 82nd Airborne. Dit gebied stond deels onder water waardoor vele para’s bij de landing verdronken. Echter de discipline van deze elite soldaten zorgde er toch voor dat hun missie slaagde. La Fière is een strategisch punt de omgeving is redelijk te overzien en kan door geschut goed bestreken kan worden. Ter herinnering is in dit gebied, een standbeeld van Iron Mike geplaatst. Symbool voor de Amerikaanse Para.



 
Sainte-Mere-Eglise

Vanuit hier rijden we terug naar St.-Mere-Eglise, waar we het Airborne Museum, de kerk en het marktplein bezoeken.

Via een bezoek aan de Duitse begraafplaats La Cambe, waar ook Michael Wittmann rust, rijden we terug naar Bayeux.

Dag 3 De Brits/Canadese Sector
Na een goed ontbijt vertrekt de bus richting Benouville. Eerst wordt nog Merville aangedaan. Deze batterij wordt aangevallen en veroverd door Britse paratroepen van de 6de Airborne Divisie. Ze verzuimen echter het geschut volledig uit schakelen, waardoor de Duitsers het later weer kunnen gebruiken.
Niettemin een huzarenstukje van de Britten.

Na een rondrit langs de begrenzing van het airborne bruggehoofd, rijden we vervolgens dwars door het droppings gebied van de 6e AB-divisie naar de Britse begraafplaats te Ranville. De kerk daarnaast, was tevens verzamelpunt van de troepen.



 
Pegasus Bridge

Deze begraafplaats licht nabij het beroemde Pegasus Bridge. Deze brug werd veroverd door drie gliders onder leiding van de Brit Majoor John Howard. Hij verraste daarmee het kleine Duitse garnizoen volledig en slaagde erin de twee bruggen te veroveren. Ter herinnering hieraan is een interessant museum opgericht met een replica van Horsa Glider zoals door de Britten gebruikt tijdens deze actie.


Image hosted by Webshots.com
by Foto M. van Esch, klik voor vergroting

Na een heerlijke lunch bij Cafe Gondree rijden we verder naar de Britse en Canadese aanvals stranden. We rijden zo dicht mogelijk langs de kust.
De stranden dragen de codenamen Gold, Juno en Sword.
Op Sword beach ondervonden de Britten weinig tegenstand, maar stuitten later op grote problemen bij Caen.


Image hosted by Webshots.com
by Foto M. van Esch, klik voor vergroting

Daarna rijden we verder naar Juno Beach. Op dit strand landden de Canadezen. Ondanks de sterke Duitse verdediging wisten ook zijn aan land te komen. Op Juno Beach bezoeken we het Canadese museum, dat tevens een promotie van Canada is.
Op Gold beach landde de Britse 50e divisie die tot taak hadden de zuidelijk van Arromanche een bruggenhoofd te vormen zodat de bouw van de prefab haven mogelijk werd. De stad Bayeux werd pas de 2e dag ingenomen.
Via Arromanches rijden we vervolgens terug naar Bayeux, waar een bezoek aan de stad, de kathedraal en de tappiserie ter keuze stond.

Dag 4. De Duitse Sector

Na een bezoek aan het geweldige museum ”Memorial de la Paix” te Caen vervolgen we op dag vier een zeer interessant en minder bekend onderdeel van de Slag om Normandie. In Tourville brengen we een bezoek aan het monument van de 15e Schotse divisie, deze divisie werd ingezet om de cote 112 in te nemen.


Image hosted by Webshots.com
by Foto M. van Esch, klik voor vergroting

De Britten noemen dit de slag aan de Odon. Na de landing in Normandie ondervinden Britse en Canadese eenheden  veel tegenstand van daar aanwezige twee Duitse divisies. De Britten en Canadezen slagen er niet in de stad Caen met de hoge gronden, Cote 112, zuidelijk daarvan in te nemen. Ondanks de inzet van vele divisies blijft Caen en de cote 112 tot zes weken na D-day Duits. Er is zelfs overwogen de Britse 1ste Airborne Divisie af te werpen op de strategische top. Inzet van Canadese divisies vanaf de oostzijde van Caen (operatie Goodwood) dwongen de Duitsers tenslotte om hun Calvarieberg op te geven.
Via de weg Caen Falaise bereiken we de Poolse verzamel begraafplaats van Frankrijk. Hier liggen feitelijk de echte verliezers van de oorlog. De Polen namen in groten getale deel aan de Tweede Wereldoorlog en oogsten waardering door hun harde en gedreven inzet. De inbreng was veel groter dan de inbreng van andere landen zoals b.v. Frankrijk. Toch viel Polen na de Tweede Wereldoorlog in handen van de Russen. waardoor de veteranen in hun eigen land niet meer echt welkom waren. Pas vijftig jaar na dato was pas echte vrijheid voor hen mogelijk. Zelden krijgen de veteranen de aandacht in de geschiedenis boeken die ze verdienen.

Na ons bezoek rijden we verder richting Falaise. De grote omsingeling van de twee Duitse legers is naar deze plaats genoemd. Na de doorbraak van het 3e leger van Patton bij Avranche werd de omsingeling met een omtrekkende beweging ingezet en werd Argentan vanuit het zuiden bereikt. Canadeze, Polen en Britten trachtten gelijktijdig vanuit Faliase de omsingeling tot stand te brengen. Op 20 aug. is de afsluiting van de Falaise Pocket een feit. We bezoeken de laatste openingen in de omsingeling waarlangs de Duitsers trachten te ontsnappen. Zoals de twee bruggetjes achter de kerk van St.Lambert sur Dives en een doorwaadbare plaats in de Dives nabij Moisy,
bekend als “De Corridor van de Dood” . Van de 15 Duitse divisies of resten daarvan wisten toch nog 50.000 Duitsers te ontsnappen. De Polen haden de strategische Mont Ormel gelegen in de vallei van de Dives, die de vlucht route vormde veroverd en konden van deze hoogte de vallei onder vuur nemen. Duitse troepen hebben verwoed geprobeerd de strategische heuvel te heroveren, maar dat wisten de Polen af te slaan. Het bezoek aan deze sector aangevuld met de teksten van de gidsen heeft diepe indruk gemaakt op de deelnemers van de tour.


Image hosted by Webshots.com
by Foto M. van Esch, klik voor vergroting

Vanuit hier rijden we terug naar Bayeux.

Dag 5.

Alweer de laatste dag. Tijdens de terugreis volgt de nabeschouwing. Hierin aandacht voor de Britse strategie t.o.v. de Amerikaanse. Vooral de Britse omzichtige tradities steken sterk af bij de Amerikaanse besluitvorming.  Door strategisch falen konden 50.000 Duitsers ontsnappen. Duitse SS Pantser divisies, die ook ontsnapten, wisten later doorslaggevend te zijn tijdens Market Garden. Of het verband causaal is, is natuurlijk niet vast te stellen, maar zeker is dat deze divisies alerter konden reageren dan de Britten hadden verwacht. Het wordt ons duidelijk dat de echte slachtoffers de mannen te velde zijn, terwijl op hoog niveau zoveel fouten worden gemaakt die onder het tapijt worden geveegd.
Ook de gang van zaken rond de aanslag op Hitler op 20 juli krijgt nabeschouwend de nodige aandacht i.v.m de opstandige cel te Parijs onder generaal von Stülpnagel die de nodige invloed heeft gehad op de strijd in Normandië.

Al met al een zeer interessante en leuke, leerzame excursie. Een aanrader !

Peter Krans
Met dank aan Jacques Haegens en Mark van Esch