Gepost op

?Munitietrein stond hier twee dagen in brand?

Udenhout
Gabriël Doreleijers heeft ruim dertig jaar ervaring met vele soorten bommen en granaten. Maar het oorlogstuig dat deze week na ruim zestig jaar uit de Udenhoutse grond werd opgegraven, verbaasde zelfs de gepensioneerde explosievendeskundige van het leger.

Het gaat om Duitse Nebel-eihandgranaten, type 42. 69 stuks kwamen tot nu toe boven de zandberg uit. „Een uitzonderlijke vondst. Wat ik hier aantref, vind ik behoorlijk indrukwekkend“, stelt Doreleijers die namens het bergingsbedrijf Heijmans/EMW de verantwoording heeft over de gevonden explosieven.

Op het industrieterrein tussen de Kreitenmolenstraat en Industrieweg hapt de graafmachine met regelmaat brokken zand uit de grond. De machinist is extra beveiligd. Ramen en ombouw van zijn graver zijn bepantserd. „In feite kan er weinig gebeuren“, weet Doreleijers. „Hier ligt alleen klein spul grote bommen zullen we niet tegenkomen.“

Toch moet het flink gespookt hebben op die 16e september 1944. Zeven Engelse Typhoon- jachtbommenwerpers van het 542-squadron namen in drie sessies de volgeladen Duitse munitietrein met hun 20 mm- mitrailleurs onder vuur. Twee dagen daarvoor had een Typhoon-fotoverkenner van de RAF de trein tussen Den Bosch en Udenhout opgespoord. In de nacht van 16 op 17 september zou de trein naar een onbekende bestemming vertrekken. Om 11.30, 13 en 14.50 uur voerden de Typhoons hun precisieaanvallen uit. De ontploffingen waren zo hevig, dat de trein twee dagen later nog in brand stond. Kapspanten van locomotief en de dertig wagons werden een kilometer verderop teruggevonden.
De Tilburgse brandweerman Antoon Dekkers liet tijdens het blussen het leven.
De Duitse trein bleek bevoorraad uit de munitiedepots van Gilze-Rijen en Tilburg.

„Ik durf te garanderen, dat als je hier over honderd jaar weer in de buurt gaat graven, je n?g munitierestanten tegenkomt“, aldus Doreleijers. „Niet alle munitie van die trein is namelijk ontploft, maar door de inslagen ver weggeslingerd.“

Granaten
Na ruim een week graven heeft bergingsbedrijf Heijmans/EMW naast de 69 handgranaten, brisantgranaten, brisantpantsergranaten en 1100 restanten munitie opgegraven en geborgen in speciale containers.
Ook 2 kilogram klein-kalibermunitie werd inmiddels ’gezeefd’ en veilig in kisten opgeborgen.
De munitie die de zandgrond prijsgeeft, is veelal geoxideerd, maar daarom niet minder gevaarlijk. Door de combinatie van zandgrond en de wisselende stand van het grondwater zijn de projectielen aangekoekt roestig.
 
„De ontstekingen blijven natuurlijk gevaarlijk. Daar moet je ?ltijd voorzichtig mee omgaan“, weet Doreleijers, die zijn opleiding genoot bij de Explosieven Opruimings Dienst.
Tot nu toe werd uitsluitend Duitse munitie gevonden.
„Ik verwacht ook geen Engelse granaten te bergen. De Typhoons schoten die trein met hun granaten in brand dat spul is gewoon verpulverd.“ De munitie die in Udenhout tot nu toe is aangetroffen, zit op een diepte van ruim een meter. „We zijn hier nog wel een week of drie bezig, voordat het terrein helemaal gezuiverd is.“

Als alle munitie in de containers is opgeslagen, beslist de Explosievendienst waar het wordt vernietigd. Daarvoor zijn in Tilburg vijf plaatsen aangewezen. Het is ook niet uitgesloten dat naar de Loonse en Drunense Duinen wordt uitgeweken. Als het gereinigde terrein is vrijgegeven, zal boomkwekerij Weijtmans het in gebruik gaan nemen.

DE FEITEN

  • Het terrein rond de Kreitenmolenstraat en Industrieweg in Udenhout wordt munitievrij gemaakt voor boomkwekerij Weijtmans.
  • Na het opblazen van een Duitse munitietrein door Engelse Typhoon-bommenwerpers (foto) in 1944, is de grond verontreinigd.
  • Het bedrijf Heijmans/EMW heeft ruim een maand nodig om de bodem grondig te saneren.
  • De gevonden munitie wordt in beveiligde containers opgeslagen en later op een nader te bepalen plaats vernietigd.
  • De munitie wordt door een bepantserde graafmachine uit de grond gehaald.
  • Gepost op

    Grootste holocaust-archief ter wereld open

    De ITS-archieven in Bad Arolsen in de Duitse deelstaat Hessen bevatten circa 50 miljoen documenten over 17,5 miljoen kampgevangenen, dwangarbeiders en verdreven personen.

    Het archief werd na de Tweede Wereldoorlog opgezet om gezinnen weer bij elkaar te brengen. De gegevens waren tot nu toe uit privacyoverwegingen niet toegankelijk voor historici.

    Het akkoord over de opening van de archieven moet nog worden geratificeerd door de elf betrokken landen, waaronder Nederland.

    De Israëlische gedenkplaats voor de holocaust, Yad Vashem, reageerde dinsdag verheugd. De gedenkplaats wil onderzoeken of een digitale kopie van de archieven kan worden gemaakt. ,,We zijn blij dat na zestig jaar de miljoenen geschreven bewijzen over de nazimoorden op joden open zullen staan voor onderzoekers”, zei ook een woordvoerder van het Wereldcongres voor joden.

    bron: www.brabantsdagblad.nl

    Gepost op

    Expositie moet verbroederen

    Tilburg – 66 jaar geleden raakten ook de Nederlandse Antillen en Suriname betrokken bij de inval van de Duitsers in Nederland. 16 februari 1942 is nog altijd een historische dag op Aruba. Een U-boot van de Duitse marine toonde zijn vernietigende kracht door torpedo’s af te vuren op twee tankers die voor de kust lagen. Ze zonken. Aruba werd in zijn hart getroffen. De olieraffinaderij van Shell brandde. Gedupeerden werden geëvacueerd naar Oranjestad en Sint-Nicolaas. Venezuela nam een aantal gevluchte Arubanen op. De duikboot kwam nog eenmaal boven, draaide een rondje om het eiland en verdween weer in de diepte.

    Dit verhaal lepelde Fransisco Croes, gevolmachtigd minister van Aruba, gistermiddag op in het Tilburgse stadhuis tijdens de aankondiging van de tentoonstelling Wereldoorlog in de West 1940-1945 die in het najaar in Tilburg wordt gehouden.
    In oktober is eerst de bibliotheek aan de beurt. „Daarna gaan we op locatie“, vertelt Carla van Bijnen-Strok voorzitter van de commissie die de tentoonstelling organiseert. De expositie beleefde in 2004 zijn première in Amsterdam.

    Veel Antillianen en Surinamers die op aandringen van de Fraters van Tilburg en Dongen in de jaren dertig naar Tilburg kwamen om verder te studeren, speelden geen onbelangrijke rol in het verzet.
    Ze kwamen tijdens WO II in concentratiekampen terecht, sneuvelden, of wisten op wonderbaarlijke wijze te ontsnappen. Zoals Luis Alberto de Lannoy die in Tilburg in het verzet terechtkwam samen met zijn vriend Boy Ecury.

    Fosforbommen
    Ecury saboteerde met fosforbommen in Oisterwijk Duitse transporten. Zijn vriend De Lannoy werd mishandeld omdat hij illegale kranten verspreidde. Hij wist uiteindelijk aan de dood te ontsnappen door zich voor te doen als advocaat van een van de medegevangene.

    Zo zijn er meer verhalen bekend met een regionale invalshoek, waarbij Antillianen of Surinamers betrokken waren. Op de tentoonstelling wordt daar ruim aandacht aan geschonken.
    De tentoonstelling wordt ingericht met panelen, foto’s en fragmenten uit films. Ook verhalen worden zoveel mogelijk opgetekend en zijn op de tentoonstelling te lezen.
    „Het voornaamste doel van de tentoonstelling is om mensen dichter bij elkaar te brengen“, vertelt Van Bijnen-Strok. „Het gaat om integratie, verbroedering en samenleving. We moeten beseffen dat we een volk zijn“.

    bron: www.brabantsdagblad.nl

    Gepost op

    Onderzoek: kennis Tweede Wereldoorlog acceptabel

    De mate van kennis bij mensen onder 25 jaar is echter zorgelijk.
    Dat blijkt uit het jaarlijkse Nationaal Vrijheidsonderzoek van het Nationaal Comit? 4 en 5 mei, waarin voor het eerst vragen zijn opgenomen die de kennis van de Tweede Wereldoorlog peilen.

    Voor het onderzoek zijn negenhonderd Nederlanders van 13 jaar en ouder ondervraagd. Mensen van 65 jaar en ouder weten veel meer van de oorlogsperiode dan jongeren. Mannen zijn beter op de hoogte dan vrouwen.

    Bij de oorzaken van de Tweede Wereldoorlog werd de jodenvervolging het meest genoemd. 83 procent denkt ten onrechte dat de moord op de joden de oorlog veroorzaakte. Dat wijst erop dat voor veel Nederlanders de oorlog en de ondergang van de joden synoniem zijn.

    Meer dan de helft van de ondervraagden weet een aantal gebeurtenissen in de juiste volgorde te plaatsen. Velen onderschatten echter de schaal en de omvang die de strijd had. Ze denken dat vijf tot twintig landen bij de oorlog betrokken waren, maar in werkelijkheid waren het er ruim vijftig.
    Verder dan het feit dat Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Canada Nederland hebben bevrijd en dus tot de geallieerden behoorden en dat de Sovjet-Unie Europa vanaf de andere kant bevrijdde, komen veel mensen niet.

    Volgens de onderzoekers is de oorzaak van de grotere kennis bij mannen mogelijk dat vrouwen sneller toegeven dat ze iets niet weten en dat mannen sneller een gokje wagen. Ook is heel goed denkbaar dat mannen daadwerkelijk meer weten van de Tweede Wereldoorlog en wellicht andere oorlogen, omdat het verschijnsel oorlog hen meer aanspreekt dan vrouwen.

    Hoewel Nederlanders onder de 25 jaar een ,,zorgelijk” kennisniveau hebben, kunnen vooral de jongeren tussen 13 en 18 jaar soms verrassend uit de hoek komen met goede antwoorden. Dat duidt er misschien op dat zij recentelijk opgedane kennis nog vers in het geheugen hebben.

    www.brabantsdagblad.nl

    Gepost op

    ?Loe de Jong deed mee aan holocaust-mythe?

    Maar De Jong zou zich hebben aangesloten bij de na-oorlogse ’mythe’ dat het pas in 1943 begon door te dringen dat joden in het oosten werden vergast. Als dat eerder breder was uitgedragen, was er misschien ook meer tegen ondernomen.
    Een en ander staat in het nieuwe boek van Ies Vuijsjes: ’Tegen beter weten in’.
    Het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD), opvolger van het RIOD, is vooralsnog niet erg onder de indruk van de kritiek.
    In deel zeven van Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog wijdt Loe de Jong zo’n veertig pagina’s aan wat men wanneer wist. „Dat geeft aanvankelijk een zeer diffuus beeld. Men wist natuurlijk wel dingen, maar er is ook een verschil tussen weten en geloven“, aldus een NIOD-woordvoerder.
    De woordvoerder ergert zich aan het ’complot-achtige’ beeld dat wordt opgeroepen. De Jong had volgens hem helemaal geen reden om de waarheid te verdraaien. Hij was zelf jood en verloor een deel van zijn familie.

    bron: www.brabantsdagblad.nl

    Gepost op

    Draagvlak herdenking 4 en 5 mei blijft groot

    Slechts 7 procent van de bevolking ouder dan 13 jaar vindt 4 en 5 mei niet (zo) belangrijk. Het belang dat men aan 4 en 5 mei hecht, neemt toe met de leeftijd, zo blijkt uit het Nationaal Vrijheidsonderzoek 2006 in opdracht van het Nationaal Comit? 4 en 5 mei, dat dinsdag is gepubliceerd.

    Mensen die in hun directe omgeving iemand kennen die bewust een oorlogssituatie heeft meegemaakt, vinden 4 en 5 mei belangrijker dan mensen die geen oorlogsslachtoffers kennen. Zestig procent van de ondervraagden kent iemand die een oorlog heeft meegemaakt en van hen geeft een meerderheid aan dat het daarbij om de Tweede Wereldoorlog gaat.

    De vierde mei is voor de ondervraagden vooral een dag waarop respect voor oorlogsslachtoffers wordt getoond. Ook vindt men 4 mei een moment om zich te realiseren dat met het behoud van vrede en vrijheid levens zijn gemoeid.

    Meer dan driekwart van de ondervraagden vindt dat de herdenking op 4 mei ook in de toekomst moet doorgaan, omdat de dag actueel blijft zolang oorlog en onderdrukking bestaan. Onder hen zijn vooral ouderen, zo blijkt uit het onderzoek.

    Mensen die 4 en 5 mei belangrijk vinden, hechten bovengemiddeld aan een respectvolle omgang met medeburgers, aldus de onderzoekers. Ook leggen ze meer het accent op solidariteit met minderbedeelden en beklemtonen ze dat de vrijheid van meningsuiting haar grenzen heeft.

    De onderzoekers noemen het interessant dat Bevrijdingsdag ongeveer eenzelfde plek inneemt als Koninginnedag en als tweede paasdag. Alleen nieuwjaarsdag en tweede kerstdag scoren hoger dan 5 mei.

    Op 4 mei worden de Nederlandse slachtoffers herdacht uit zowel de Tweede Wereldoorlog als alle oorlogen en vredesoperaties daarna. Velen trekken dit echter breder en herdenken alle oorlogsslachtoffers wereldwijd, ongeacht oorlog of nationaliteit.

    Het thema van het Nationaal Comit? 4 en 5 mei voor de beleidsperiode 2006-2010 is dat vrijheid het resultaat is van een gezamenlijke inspanning. Met het oog daarop is gekozen voor het motto: Vrijheid maak je met elkaar.

    Bron: www.refdag.nl

    Gepost op

    Website voor door nazi’s gestolen kunst

    Op de site zijn al gegevens te vinden over 25.000 gestolen schilderijen, beeldhouwwerken en andere kostbaarheden die na ruim zestig jaar nog altijd zoek zijn. Directeur Shauna Isaac van het Swift-Find Looted Art Project heeft opgeroepen om ook andere vermiste werken op te geven.

    Na de capitulatie van Duitsland in 1945 bezorgden de Geallieerden de meeste teruggevonden kunstwerken terug naar hun eigenaars.

    Werken waarvoor niemand zich direct meldde, werden overgedragen aan musea.

    bron: www.brabantsdagblad.nl

    Gepost op

    Beelden die verhalen van verborgen leed

    Een foto van een verlaten strand. Het licht speelt met het zand en het water. Een verstilde wereld. Romantisch bijna. Omaha Beach in Normandië. Hier landden in juni 1944 de geallieerden en van die vredige sfeer was toen geen sprake. Wie oorlogsfilms als Saving Private Ryan heeft gezien, kent de sfeer. En die wetenschap roept toch iets op bij het bekijken van deze foto van Robin van der Bij.

    „Mijn werkwijze is dat er op een foto meestal niet veel gebeurt,“ legt de fotograaf uit. „Tot je je erin verdiept. Dan heeft het een enorme impact. En dat wilde ik bereiken.
    Drie jaar werkte Robin van der Bij aan deze serie van 64 foto’s. Drie jaar waarin hij plekken bezocht die op de een of andere manier een rol speelden in de gruwelijke jaren ’40-’45.

    Soms zijn de foto’s meteen confronterend. Shockerend zelfs. Zoals die van de sectietafel in Kamp Vught. Of de foto van een fusilladeplaats waar op de achtergrond een groep kinderen in kleurige jassen te zien is. Twee werelden.

    „Daar heb ik zeven dagen rondgedoold“, vertelt van der Bij als hij de foto’s van Auswitz aanwijst. Die beelden blijven raken, daar kan de tijd niets aan af doen. Net als de foto’s van de mannenbarakken van Birkenau. Aangrijpend, rauw en kil.
    En dan weer het beeld van een vijver in het bos. Rustiek met licht dat schittert tussen de bomen. Mooi eigenlijk. Maar dan komt de confrontatie: „Daar werd de as van de verbrande lijken in gegooid.“
    Waar het vandaan komt, die fascinatie met de Tweede Wereldoorlog, hij weet het niet precies. „Ik heb er altijd iets mee gehad. Het interesseerde me gewoon. Ik wilde alles onderzoeken.“

    Muur
    Met het idee voor deze serie foto’s liep hij al lang rond. „Ik wilde de onbekende plekken doen zodat die niet verloren gaan. Want vaak is er niets meer te zien. Of niet te herkennen.“
    De Atlantik Wall, door Hitler gebouwd als bescherming van zijn rijk. De muur liep van Noorwegen via Nederland naar Frankrijk. Van der Bij fotografeerde het strand bij Hoek van Holland. Op het strand is een stenen pad te zien. Niets bijzonders, je loopt er zo voorbij. Toch is dit de top van de muur die twee meter hoog was en nu onder het zand verdwenen is.

    Plekken met historie.
    De Grebbeberg, de Ardennen, het huis van Anne Frank. Maar ook de gedenkplaatsen. Zoals de Marokkaanse begraafplaats in Kapelle-Biezelinge en de Duitse begraafplaats in Marigny in Frankrijk. Gewoon, zoals het nu is. Met tuinmannen, grasmaaiers en sproeinstallaties aan. Als onderdeel van het gewone leven van vandaag.

    bron: www.brabantsdagblad.n

    Gepost op

    Doodgewaande Japanse WOII-soldaat duikt op

    De man diende tijdens de Tweede Wereldoorlog als soldaat op het Siberische schiereiland Sachalin. De autoriteiten registreerden de vermiste volgens het persbureau Kyodo in 2000 officieel als oorlogsslachtoffer.
    Uwano woont in Oekraïne waar hij ook een gezin heeft gesticht. Een kennis van de bejaarde man nam vorig jaar contact op met de Japanse ambassade in de voormalige Sovjetrepubliek. Medewerkers konden zijn identiteit na gesprekken vaststellen.

    bron: www.brabantsdagblad.nl

    Gepost op

    Museum krijgt unieke J-stempel uit oorlog

    ,,Ik heb gebeld met een heleboel collega’s, en niemand heeft zo’n stempel”, aldus directeur Koopmans van het museum in Leeuwarden. De stempel is vlak na de oorlog meegenomen door Wim van Mourik. De latere burgemeester van Ferwerderadiel was actief binnen de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten, het gezamenlijke verzetsleger dat aan het einde en na de oorlog onder leiding van Prins Bernhard verantwoordelijk was voor de openbare orde.
    ,,Van Mourik werkte destijds bij de gemeente Achtkarspelen, maar daar woonden geen Joden. Hij is ook in Sneek geweest waar vijftig Joden woonden, dus waarschijnlijk komt de stempel uit Sneek”, zegt Koopmans. Waarom de stempels schijnbaar zo zeldzaam zijn weet Koopmans niet. ,,Ik kan alleen maar gissen. Ze zijn mogelijk met een zekere schaamte weggemoffeld na de Tweede Wereldoorlog. Mensen hebben toen ingezien dat met het stempelen van een J een doodsbewijs werd afgestempeld.”
    De stempel is perfect gemaakt. ,,Deze stempel is exact volgens de voorschriften die door het ministerie van Binnenlandse Zaken waren uitgevaardigd, gemaakt. Zoals de kleur, die moest pikzwart zijn. Maar soms werd ook werd met blauw gestempeld en de afmetingen van de stempels waren lang niet altijd gelijk, want die werden lokaal gemaakt.”
    De zoon van Wim van Mourik, Tom, biedt de stempel op 24 februari aan het museum aan. ,,Dat is aan de vooravond van de 65e herdenking van de Februaristaking. Dat verzet laat een kant zien, de stempel laat de andere kant van de oorlog zien. Dat is een mooie symboliek.”
    Van Mourik kwam de stempel tegen toen hij vorig jaar de oorlogscollectie van zijn in 1981 gestorven vader aan het museum gaf. ,,Koopmans was meteen erg geïnteresseerd in de stempel en heeft daar onderzoek naar gedaan. Ik vind het erg mooi dat de stempel naar het museum gaat, het is daar goed op zijn plek”, aldus de huidige wethouder van Leeuwarden.

    bron: www.brabantsdagblad.nl