Gepost op

VS schikken bij diefstal joodse schatten

Vertegenwoordigers van de families en het ministerie van Justitie hebben dat maandag aan een rechter in Miami meegedeeld.


Bijzonderheden van de regeling moeten nog worden uitgewerkt. De vorderingen gingen tot 10.000 dollar voor elk van de ongeveer 30.000 Hongaarse joden of hun nabestaanden. Rechter Patricia Seitz gaf de advocaten opdracht uiterlijk 18 februari een uitgewerkte regeling aan haar voor te leggen.


In de nadagen van de oorlog in 1945 stuurden de nazi?s een trein van 24 wagons vol gouden zilveren sieraden en gebruiksvoorwerpen, schilderijen, oosterse tapijten, bont en andere kostbaarheden die van Hongaarse joden waren afgenomen, richting Duitsland. Duitsers, Hongaren en Oostenrijkers haalden onderweg uit de trein wat van hun gading was. Toen Amerikaanse militairen de trein onderschepten, eigenden zij zich de spullen toe voor thuis of op kantoor, aldus een adviescommissie, die nog onder president Bill Clinton werd aangesteld.


Schattingen van de waarde van de bezittingen varieerden tussen de 50 en 120 miljoen dollar. De zaak zat officieel in de doofpot, totdat de presidenti?le commissie in 1999 bijzonderheden boven tafel bracht.


Juristen als de New Yorkse hoogleraar Ronald Zweig zeggen dat er veel mythevorming rond de Goudtrein is en dat het Amerikaanse leger juist zijn best gedaan heeft om de inhoud van de trein te beschermen. ?Wie zal zich verzetten tegen een genereuze betaling aan overlevenden van de holocaust?? zei Zweig. ?Maar die komt voort uit generositeit, niet omdat de Amerikaanse overheid iets verkeerds heeft gedaan.?


Het ministerie van Justitie wilde eerst dat de rechter de claims zou afwijzen omdat de staat niets te verwijten viel, maar vanuit het Congres werd de regering onder druk gezet om toch een schikking te treffen.


Bron: Reformatorisch Dagblad

Gepost op

Dachau herdenkt priesterwijding in oorlogsjaren

Dat meldt de Belgische nieuwsdienst KerkNet. Diaken Karl Leisner van het bisdom M?nster werd in Dachau op 17 december 1944 in het geheim door een Franse bisschop tot priester gewijd. Die wijding vond plaats in barak 26, het zogenaamde ?priesterpaviljoen van Dachau?.


Kardinaal Friedrich Wetter droeg zondagochtend, samen met de aartsbisschop van Clermont-Ferrand, de bisschop van M?nster en enkele andere bisschoppen, een feestelijke herdenkingseucharistie op. Dat gebeurde niet in het concentratiekamp zelf maar in een nabijgelegen kerk. Aansluitend volgde een processie naar het voormalige concentratiekamp.


Bron: Reformatorisch Dagblad

Gepost op

Canada subsidieert reis veteranen naar Nederland

Voor 1500 veteranen is er een subsidie van 1000 Canadese dollar (600 euro). Canada hoopt dat met deze tegemoetkoming in de reiskosten meer veteranen ?met onze Nederlandse vrienden” de 60e herdenking van de bevrijding zullen bijwonen. Om aanspraak te kunnen maken op de subsidie moeten de veteranen tussen september 1944 en mei 1945 in Nederland of de Nederlandse wateren hebben gediend.


Guarnieri is van plan om aan het hoofd van een delegatie veteranen naar Nederland te gaan. Zij zullen herdenkingsbijeenkomsten bijwonen op de Canadese oorlogsbegraafplaatsen in Groesbeek (3 mei) en Holten (4 mei). Ook lopen Canadese veteranen op 8 mei in Apeldoorn mee in een parade, aldus het ministerie.


Canada heeft 2005 uitgeroepen tot het Jaar van de Veteraan. Dat moet uitgroeien tot ?een show van dankbaarheid” en een ?nationale geschiedenisles”, aldus Guarnieri.


Nederland heeft zijn bevrijding voor een belangrijk deel te danken aan Canadese militairen. Meer dan 200.000 Canadezen vochten op Nederlands grondgebied tegen de Duitse bezettingsmacht. Ruim 7600 van hen kwamen door de gevechten om het leven.


Bron: Reformatorisch Dagblad

Gepost op

Auschwitz: The Nazis and ‘The Final Solution’

Nooit eerder had de wereld massamoord op zo’n onvoorstelbare schaal gezien, en toch kennen slechts weinigen het hele verhaal achter ‘Auschwitz’.


Zestig jaar na de bevrijding van Auschwitz brengt de documentaire de ontwikkeling van het concentratiekamp en de mentaliteit van hen die erbij betrokken waren in beeld, en wordt duidelijk welke plaats het kamp innam in het totale vernietigingsplan dat de nazi’s voor ogen stond.


De zesdelige documentaire streeft ernaar de geschiedenis van Auschwitz zo volledig mogelijk te vertellen. Daarbij is gebruik gemaakt van computeranimaties, gebaseerd op kaarten van het kamp die in de jaren ’90 boven water kwamen, gedramatiseerde reconstructies van beslissende momenten en interviews met mensen die in het kamp verbleven. Onder hen zijn ook voormalige SS-ers.


Het eerste deel van de serie vertelt hoe het kamp tot stand kwam en aanvankelijk een heel ander doel had dan de vernietiging van joden.


Op de bijbehorende website van de BBC zijn vele links te vinden naar achtergrondartikelen.


Wie geabonneerd is op de VPRO-gids leze het artikel ‘Terug naar Auschwitz’ op p. 13 in de gids van deze week, waarin o.m. een interview is opgenomen met BBC-huishistoricus Laurence Rees, verantwoordelijk voor de documentaire.


De documentaire bevat schokkende beelden.


Bron: joods.nl

Gepost op

Salonwagen Hitler?trein gerestaureerd

Dat is dinsdag door de Zuid?Duitse wagonfabriek PFA bekendgemaakt.
.
De salonwagen 10 242 is in het midden van de jaren dertig gebouwd. Hitler gebruikte het luxueus ingerichte restaurant van 1937 tot 1941 in zijn diensttrein, de F?hrerzug. Het is de enige overgebleven wagon in zijn soort. In het interieur zijn noten? en mahoniehout verwerkt.
.
Na de Tweede Wereldoorlog liet de Britse veldmaarschalk Montgomery de wagon ombouwen tot slaapwagen. Onder meer de Britse koningin Elizabeth maakte dankbaar gebruik van de vernieuwingen, zoals een ligbad.


De Duitse bondskanselier Konrad Adenauer reisde in 1955 met de wagon naar Moskou. Regeringsleider Willy Brandt gebruikte het restaurant voor zijn bezoek aan de DDR in 1970. De Duitse spoorwegen dankten de wagon kort na de Duitse eenwording in 1990 af.


Bron: Reformatorisch Dagblad

Gepost op

?Mussert herbegraven?

Dat beweerde een van de betrokkenen, Bert Eriksson, maandagavond in het televisieprogramma Twee Vandaag. Eriksson was in de jaren zeventig voorman van de Vlaamse Militanten Orde (VMO), een extreem rechtse organisatie die verboden is in Belgi?. Hij weigerde in het interview te zeggen waar de botten nu zijn.
.
?Dat geheim nemen we mee in ons graf?, zei Eriksson, een Belg die in Nederland (Zeeuws-Vlaanderen) woont. J. Meyers, biograaf van Mussert, zei in de uitzending geneigd te zijn te denken dat het verhaal van Eriksson ?authentiek? is.


In 1956 verdwenen de resten van Mussert hoogstwaarschijnlijk van een anonieme begraafplaats in Den Haag. Volgens Meyers staat dat vast. Waar de botten zijn gebleven, is niet bekend. Maar volgens Eriksson bleken ze jarenlang in de achtertuin te liggen van een Nederlander die in de Tweede Wereldoorlog voor de Duitsers vocht.


Die Oostfronter benaderde Eriksson op een gegeven moment en drong erop aan het stoffelijk overschot van Mussert opnieuw te begraven in Vlaanderen. Ongeveer tien jaar geleden willigde hij die wens in. ?We zijn gaan spitten en na een uur vonden we hem. Het was een ijzeren of loden cilinder?, vertelde Eriksson. Hij gaat ervan uit dat het de resten van Mussert zijn. ?Aan de hand van getuigenissen, dus de brieven die in de cilinder zaten.?


Eriksson toonde in de uitzending foto?s van de cilinder en de botten. Wat er in de brieven stond, zei hij niet. ?Ik kan u die toesturen. Als m?n twee kameraden akkoord zijn.? Twee Vandaag heeft de documenten tot dusver niet ontvangen.


Bron: Reformatorisch Dagblad

Gepost op

?Bijzetting urn was een heilig moment?

Heesbeen

Baps van Horen uit Heesbeen kan het nog nauwelijks bevatten. De liefste wens van haar grootmoeder is onverwachts vervuld. Zij is ?herenigd? met haar tijdens de Tweede Wereldoorlog omgekomen echtgenoot.
Baps is nog maar net uit Thailand teruggekeerd met haar moeder Yvonne Kessing uit Den Bosch en haar twee broers. Daar nam het viertal deel aan een pelgrimsreis voor nabestaanden van de slachtoffers van de Birmaspoorlijn. Het plan was de urn met de as van (groot)moeder uit te strooien bij de grafsteen van haar echtgenoot.
Grootmoeder Rietje Kessing overleed in oktober 2003 op 99-jarige leeftijd. In december 1999 hield deze vrouw op haar kamer in het Heusdense verzorgingshuis Antonia een dagboek bij voor de millenniumkrant van het Brabants Dagblad. Ze schreef daarin ook over het tragische einde van haar huwelijk. Rietje Kessing was Indonesische.
Haar Hollandse echtgenoot Frans kreeg in 1941 een oproep van het KNIL. Hij werd krijgsgevangen gemaakt en twee jaar nadien te werk gesteld aan de Birmaspoorweg. Nooit heeft Rietje Kessing geweten, wanneer en waar hij is omgekomen.

Kanchanaburi

Het hoofddoel van de pelgrimsreis was een bezoek aan het kerkhof in Kanchanaburi waar een deel van de honderdduizend slachtoffers begraven ligt. ?Ik werd warm en koud tegelijk, toen we daar aankwamen?, verwoordt Baps van Horen haar gevoelens van dat moment. ?Zoveel graven met de namen van jonge Nederlanders. Ik werd uitgekozen voor de kranslegging. Het was heel officieel. De Nederlandse ambassadeur was er bij en pater Visser uit Cambodja die elke plechtigheid begeleidt. Militairen bliezen The Last Post. Vervolgens ging ieder naar zijn eigen graf. Tot mijn verbazing liepen de pater, ambassadeur en hoornblazers met ons mee. Naast het graf van grootvader groeven twee andere militairen een gat. We snapten er niets van en keken elkaar aan met een: wat gebeurt hier??
De directeur van het oorlogsmuseum in Kanchanaburi verschafte duidelijkheid. ?Als u dat wilt, mag u de urn in het graf plaatsen?, verzocht hij. Baps: ?Pater Visser hield een korte preek en sprak een gebed uit. Mijn oudste broer zette vervolgens de urn, oma?s bidprentje en foto naast de kist. Het was een heilig moment. Onvoorstelbaar. We huilden allemaal?.
Ze slikt iets weg. Zegt dan: ?Omaatje was zeer gelovig. Ze zei altijd: ?Na mijn dood word ik in de hemel herenigd met Frans?. Daarom is zij nooit hertrouwd. En nu is haar wens van hereniging ook op aarde vervuld. Mijn moeder zei: ?Mijn ouders zijn na 61 jaar eindelijk weer samen?. Ik heb de plechtigheid gefilmd zodat ook haar broers en zus die straks kunnen zien. We hebben het graf achtergelaten met kransen van de hele familie?.
Om ook maar enigszins te kunnen proeven, in welke hel haar grootvader heeft gewerkt onder beestachtige terreur, liep Baps de onherbergzame Hillfire Pass. Een indrukwekkende tocht. In het museum achterhaalde zij in welk kamp en op welke datum haar grootvader is omgekomen of aan zijn ontberingen is bezweken.

Bron :Brabants Dagblad

Gepost op

Britten wilden met horoscoop Hitler verslaan

Dat berichtte The Sunday Times zondag op grond van documenten die het Brits nationaal archief onlangs heeft vrijgegeven.


De plannen om horoscopen te gebruiken als propagandawapen kwamen uit de koker van de afdeling Speciale Operaties, die door premier Winston Churchill was opgezet om het regime van het Derde Rijk te saboteren. Van Hitler was bekend dat hij ge?nteresseerd was in astrologie. Hij had zelfs jarenlang een Zwitserse sterrenwichelaar op de loonlijst staan.


Bron: Reformatorisch Dagblad

Gepost op

Prins maakte militaire bliksemcarri?re tijdens ballingschap in Londen

Zelfs voor naoorlogse generaties moet het bijna vanzelfsprekend zijn om prins Bernhard vooral te associ?ren met de Tweede Wereldoorlog. Tot in zijn laatste levensjaren waren de indringendste beelden van de prins steevast te zien bij herdenkingsplechtigheden. Het prominentst was hij aanwezig bij defil?s, waar hij oud-strijders vol trots en bewondering aan zich voorbij zag marcheren.

De Tweede Wereldoorlog bracht Bernhard bijna onsterfelijke roem. Bij de bevrijding van Nederland werd hij als een held toegejuicht. Gekleed in gevechtstenue zat hij aan het stuur van een jeep, die met de geallieerden vanuit het zuiden oprukte. Overal waar hij kwam wapperden de rood-wit-blauwe en oranje vlaggen.

Bliksemcarri?re
De oorlog gaf Bernhard de kans ver uit te stijgen boven de bescheiden rol, die bij zijn hoedanigheid van prins-gemaal paste. Tijdens zijn verblijf in Londen van 1940 tot 1944 maakte hij een militaire bliksemcarri?re en klom hij in korte tijd op van kapitein tot luitenant-generaal van de landmacht. In september 1944 benoemde de geallieerde opperbevelhebber Eisenhower hem tot bevelhebber van de Nederlandse strijdkrachten.

Schoonmoeder
Na de oorlog werd duidelijk dat de prins zijn snelle loopbaan vooral te danken heeft gehad aan zijn schoonmoeder, koningin Wilhelmina, die haar invloed naar hartelust aanwendde om hem in rang op te stuwen. Van koningin Wilhelmina is bekend dat zij tijdens haar ballingschap in Londen meer op het inzicht van haar jonge schoonzoon vertrouwde dan op de kennis van de Nederlandse ministers. Hoe beter zijn relatie met Wilhelmina in die jaren werd, hoe dichter Bernhard de militaire top naderde.
Ook op ander terrein deed de prins in de oorlogsjaren van zich spreken. Zo was hij boodschapper tussen de Nederlandse regering in Londen en de Amerikaanse president Roosevelt in het Witte Huis. In 1944 werd hij afgevaardigd naar Washington voor de ondertekening van het verdrag over het Militair Gezag, dat na de bevrijding de schakel moest worden tussen de geallieerde militaire leiding en de burgerlijke autoriteiten.

Montgomery
Een van de grote verdiensten van prins Bernhard was, dat hij erin slaagde de verschillende verzetsgroepen in bezet Nederland samen te smeden tot ??n leger. Als hoofd van de inlichtingendienst beschikte Bernhard over betrouwbare informatie, die hij steeds trouw doorgaf aan veldmaarschalk Montgomery, met wie hij overigens op allesbehalve vriendschappelijke voet stond.
Prins Bernhard hield Montgomery verantwoordelijk voor de bloedige Slag om Arnhem, die voor de geallieerden uitliep op een dramatische mislukking. Volgens Bernhard was Montgomery verantwoordelijk voor het fiasco, omdat hij de waarschuwingen van de Nederlandse inlichtingendienst niet serieus had genomen. “Als hij ons had geloofd, zou Arnhem geen drama maar een overwinning geworden zijn”, merkte de prins daar later over op tegen de biograaf Alden Hatch.

Gretig
Prins Bernhard speelde een ondergeschikte rol toen de oorlog uitbrak, bij de bevrijding was hij een held met een vooraanstaande positie. Zijn droomstart in Londen bood hem bij terugkeer in Nederland kansen die hij anders nooit zou hebben gekregen en waarvan hij gretig gebruik maakte. Later zou hij in een terugblik op zijn oorlogsjaren verklaren dat hij zich destijds ‘over het paard getild’ voelde, maar toen was het kwaad al geschied en had hij zijn vingers gebrand in de Lockheed-affaire.
Tegelijkertijd moet het voor prins Bernhard na de oorlog een bijna onmogelijke opgave zijn geweest om uit de schijnwerpers te treden en zich tevreden te stellen met een kleurloos bestaan als prins-gemaal. Hij was een oorlogsheld met een geweldige reputatie, kon bouwen op een kring van vrienden in de hele westerse wereld en genoot in eigen land een gezag waar weinigen aan konden tippen.

Uniform
Voor een man die in de oorlog tot grote hoogte wist te stijgen, moet het een smadelijke nederlaag zijn geweest om na de Lockheed-affaire zijn militaire functies neer te leggen en zijn uniform in de kast te laten liggen. Tot zijn opluchting kreeg hij tien jaar geleden weer toestemming om in het openbaar in zijn legertenue te verschijnen.
Eindelijk was hij weer terug op de voorgrond als de oorlogsheld van weleer. De toejuichingen van oorlogsveteranen zullen hem als muziek in de oren geklonken hebben. Hoe zou prins Bernhard zijn geweest zonder zijn glorieuze oorlogstijd? Het is bijna niet voor te stellen.

Bron: Brabants Dagblad

Gepost op

Familie Habsburg krijg voormalig bezit niet terug

De familie diende in mei 2003 een verzoek in tot teruggave. Het gaat onder meer om een landgoed ter waarde van 200 miljoen euro en een kasteel. De bezittingen werden na de val van het Oostenrijks?Hongaarse keizerrijk in 1919 in beslag genomen maar in 1935 weer teruggegeven. Na de aansluiting van Oostenrijk met nazi?Duitsland vorderden de nazi?s de Habsburgse eigendommen. Het bleef na afloop van de Tweede Wereldoorlog in handen van de overheid.


Volgens de uitspraak kan de familie zowel op grond van de Oostenrijkse constitutie als op basis van internationaal recht geen aanspraak meer maken op het voormalige bezit.


Bron: Reformatorisch Dagblad