Gepost op

Schuurtje? Nee, Short Stirling IV!

De romp van het neergestorte vliegtuig diende jaren als schuur. Gisteren werd het ding opgela–den en vervoerd naar een expositie in Deelen.

De kist kwam destijds in de landerijen tussen Ewijk en Beuningen terecht. Het aluminium gevaarte ging gisteren op transport om voortaan dienst te doen als onderdeel van een expositie, in het museum van de Dutch Aircraft Examination Group, bij vliegbasis Deelen.

Lampje
Een Beuningse boer sleepte het vliegtuigdeel indertijd zijn erf op. Toen er dit jaar een artikel in dagblad De Gelderlander stond, voorzien van een landkaartje met daarop locaties van in 1944 neergestorte vliegtuigen, ging er een lampje branden bij Erik Peelen. Hij stuurde direct een mailtje naar amateur-historicus Arie-Jan van Hees, die in het verslag werd aangehaald: ‘Ik heb twee jaar geleden een huis gekocht en er staat een gedeelte van een vliegtuig in mijn achtertuin. Nu is het een schuurtje zonder geschiedenis voor mij. Kunt u mij misschien iets meer vertellen?’ Er bleek inderdaad meer over het vliegtuig te vertellen. Van Hees wist te achterhalen dat de Beuningse Stirling zijn fatale vlucht begon op 21 september 1944, vanaf vliegbasis Keevil in Engeland. Doel was om voorraden te droppen boven Oosterbeek. Het lukte ook om de spullen daadwerkelijk daar af te werpen, maar het toestel werd wel geraakt door Duits afweergeschut. Aangeschoten vloog het terug richting het bevrijde zuiden. In de buurt van Ewijk werd een noodlanding gemaakt. De zeskoppige bemanning overleefde de noodlanding. Inmiddels is echter niemand van hen meer in leven.

Gepost op

Henk van Gelder en Lili Marleen in het Verzetsmuseum Amsterdam

Het oorspronkelijk Duitse lied Lili Marleen, geschreven in 1914, werd tijdens de Tweede Wereldoorlog zowel populair onder Duitse als geallieerde troepen, omdat het de menselijke gevoelens in oorlogstijd zo treffend verwoordt: de scheiding van geliefden, heimwee, eenzaamheid en angst voor de dood. Deze muzikale verbroedering aan het front leidde tot een reeks vertalingen en propagadaversies, die een mooi beeld geeft van het lied als wapen in de propagandastrijd. Ook tijdens latere oorlogen in bijvoorbeeld Korea bleven soldaten dol op dat nostalgische, gevoelige lied. Vele grote artiesten voerden het lied uit: Lale Andersen, Marlene Dietrich, Bing Crosby en Perry Como. Het lied werd onderwerp van veel theater- en cabaretuitvoeringen, documentaires en speelfilms. De expositie roept die mythe tot leven met bladmuziek, grammofoonplaten, muziekschriften, brieven van soldaten, flm- en theaterposters, kostuums uit de oorlog en daarna. Film- en geluidsfragmenten documenteren de indrukwekkende invloed en de wereldwijde verspreiding van het het lied. Objecten uit de nalatenschap of het persoonlijke bezit van Lale Andersen, Marlene Dietrich, Hans Leip en de componist Norbert Schultze worden voor het merendeel voor het eerst in de openbaarheid gepresenteerd. De tentoonstelling Lili Marleen is een productie van het Haus der Geschichte des Bundesrepublik Deutschland en is nog te zien in het Verzetsmuseum Amsterdam tot en met 16 november 2003.

Entreeprijs lezing: 7,50 euro per persoon inclusief entree museum en wisseltentoonstelling / 5,00 euro voor Museumkaarthouders / reserveren gewenst: 020 6202535!


Lili Marleen – De geschiedenis van een hit (t/m 16 november 2003) Voor meer informatie en/of beeldmateriaal:

Verzetsmuseum Amsterdam, Marjolein Marreveld
Plantage Kerklaan 61
1018 CX Amsterdam
tel: 020-620 25 35
e-mail: marreveld@verzetsmuseum.org

Openingstijden:
di-vr 10 – 17 uur
za-zo-ma 12 – 17 uur
feestdagen 12 – 17 uur

Gepost op

1902-2003: Leni Riefenstahl

Haar vriendschap met Adolf Hitler maakte haar tot een van de meest omstreden kunstenaars van de 20e eeuw. Triumph des Willens is onmiskenbaar een propagandafilm, gewijd aan de verheerlijking van Adolf Hitler. Tegelijkertijd zijn de wapperende hakenkruisbanieren, zeeën van marcherende naziuniformen zo geraffineerd en met zulke baanbrekende filmtechnieken in beeld gebracht dat Riefenstahl niet alleen nazipropaganda maakte, maar tegelijkertijd filmgeschiedenis schreef. Triumph des Willens kwam uit in 1935 en werd in 1935 en 1937 onderscheiden met gouden medailles op filmfestivals van Venetië en Parijs. Daarna vergaarde Riefenstahl ook buiten nazi-Duitsland grote roem met haar Olympia, over de Olympische Spelen van 1938 in Berlijn. De rest van de oorlog bracht ze grotendeels door met het werken aan haar film Tiefland, die pas in 1954 zou uitkomen. Toen Riefenstahl Hitler in 1932 voor het eerst ontmoette had de toen 30-jarige al een carrière als danseres achter de rug. Ze legde zich toe op film: eerst als actrice, later als regisseuse.

Geen spijt
Over Hitler en Riefenstahl circuleerden jarenlang geruchten dat de twee minaars zouden zijn geweest, wat zij altijd heeft ontkend. Hitlers antisemitisme heeft Riefenstahl naar eigen zeggen altijd veroordeeld. "In mijn films is geen antisemitisch woord te vinden", zei ze vorig jaar nog. Van haar werk uit de nazitijd heeft Riefenstahl nooit afstand genomen, zoals ze ook nooit haar spijt heeft betuigd dat ze haar kunstenaarschap in dienst heeft gesteld van het naziregime. De regisseuse heeft altijd volgehouden dat ze zich alleen maar heeft laten leiden door haar zoektocht naar fysieke schoonheid. In haar vijftien jaar geleden verschenen memoires benadrukte ze dat ze niet veel begreep van de toespraak die Hitler hield op de bijeenkomst in 1932, maar gefascineerd was hoe de dictator zijn gehoor helemaal in zijn ban trok. Na de oorlog bracht Riefenstahl wegens haar collaboratie enkele jaren in strafkampen en gevangenissen door. In 1952 werd zij officieel gedenazificeerd, maar het zou nog decennia duren eer zij zich enigszins kon rehabiliteren. De kritiek dat ze meebouwde aan het Derde Rijk en die haar bleef achtervolgen, begreep ze niet. "Ik lijd er al een halve eeuw onder. Dat zal niet ophouden voordat ik dood ben." In 1987 bracht Riefenstahl haar memoires uit: De Zeef van de Tijd, een boekwerk van 912 bladzijden waarin zij zich etaleert als een tragisch slachtoffer van de loop van de Duitse geschiedenis. In de jaren ’70 boekte Riefenstahl na jaren van verguizing opnieuw succes, toen met foto’s van de Sudanese Nuba-stam. In de jaren nadien is de erkenning van de betekenis van Riefenstahl als kunstenares zowel in Duitsland als internationaal toegenomen. Vorig jaar zei ze spijt te hebben dat ze niet uit nazi-Duitsland naar de Verenigde Staten was geëmigreerd. Maar vooral betreurde ze dat ze Hitler had leren kennen, "de grootste ramp uit mijn leven". Aan haar honderdste verjaardag werd uitgebreid aandacht besteed. Riefenstahls eerste film ging in bijna vijftig jaar ging in première: Impressionen unter Wasser – het resultaat van 2000 duikexpedities, die Riefenstahl tot op zeer hoge leeftijd bleef maken. Temidden van de feestvreugde kwam onvermijdelijk het verleden weer opduiken. Het Duitse openbaar ministerie stelde een onderzoek tegen Riefenstahl in nadat zij had beweerd dat ze alle zigeuners die tijdens de oorlog uit concentratiekampen waren gehaald om als figuranten op te treden in haar film Tiefland, na de oorlog heeft teruggezien. In werkelijkheid was een deel van hen in de kampen omgekomen. Een zigeunerorganisatie diende een klacht in wegens ontkenning van de holocaust. Het OM zag uiteindelijk af van vervolging. Vrijdag wordt Riefenstahl in München begraven.

bron: Brabants Dagblad

Gepost op

40 jarig jubileum Documentatiegroep ?40-?45

Om 10:00 uur memoreerde onze voorzitter W. Boersma de geschiedenis van onze vereniging vanaf de oprichting tot aan de dag van vandaag.
De oprichters kunnen trots zijn op hun initiatief.
Niemand had kunnen bedenken dat wij door een medium dat Internet heet zelfs na 40 jaar steeds meer bekendheid , en leden,krijgen .
Omstreeks 10:15 uur werd de jubileumdag officieel geopend en iedereen kon de tentoonstelling bezoeken.
Tevens werd de Database van de Documentatiegroep ’40-‘45 geopend, waar nu al meer dan 25.000 namen in staan die gebruikt kunnen worden door leden en niet leden.
Deze database zal maandelijks aangevuld worden met nieuwe gegevens en natuurlijk kunt U ook nieuwe gegevens aanleveren via database@documentatiegroep40-45.nl .

Alle aanwezige leden liepen met veel belangstelling langs de kramen waar de diverse standhouders de mooiste stukken uit hun verzameling lieten zien. We zagen daar zaken, die in een museum niet zouden misstaan.
Sommige standhouders boden ook items te koop aan, wat erg op prijs gesteld werd.
Dr. Otmar Schob zou het middagprogramma openen, maar was de gehele dag aanwezig.
Zijn belangstelling ging vooral uit naar een zeer mooie kraam met allerlei muziekbladen uit en boekjes over muziek en zang tijdens de oorlog uit de verzameling van onze oprichter , de heer J. Anderson van het gelijknamige streekmuseum uit Vlaardingen. Hij schreef op een vel papier allerlei namen van liedjes en tekstdichters, die hij vast wel in zijn repertoire gaat opnemen.

Verder stond Albert Ziëck er met een greep uit zijn verzameling van de Stichting “Leven achter prikkeldraad” .
Hiervoor had hij een educatief kunstwerk meegenomen. Dit is een grote zuil in diverse kleuren en tinten waar de diverse Duitse propaganda op staat vermeld aan de buitenkant. Verder staan er ook de aantallen slachtoffers van de verschillende kampen op en als je via een kijkvenster in de kast kijkt zie je een pop in kampkleding maar door de vele en grote spiegels zie je deze in het oneindige wat dan ook de vele slachtoffers symboliseert van de Tweede Wereldoorlog.
Ook het Oorlogs- en Verzetsmuseum uit Overloon was vertegenwoordigd, deze hadden er voor deze gebeurtenis zeldzame museumstukken tentoongesteld en ook speciale aanbiedingen voor onze leden.
Bij Andr? de Rijck zag men de illegale pers; naast de diverse illegale en soms zeldzame (braille-)kranten ook enkele persen waar tijdens de oorlog illegale kranten op werden gedrukt.
Ook de andere standhouders toonden het mooiste uit hun verzameling en het is teveel om op te noemen maar het volgende wil ik toch wel even kwijt:
Ik wil alle standhouders enorm bedanken voor hun inzet op deze feestdag, vele leden zijn door U op een voortreffelijke manier geïnformeerd, waardoor zij aan het eind van de dag met een zeer voldaan gevoel naar huis zijn gegaan. U hebt allen enorm uw best gedaan waardoor het ochtendprogramma een groot succes is geworden.
Aan het einde van het ochtendprogramma stond de verloting centraal waar zeer mooie prijzen te winnen waren. De lootjes werden dan ook in groten getale verkocht ten bate van de vereniging.


 

Het was ondertussen tijd geworden voor de lunch, dus iedereen ging naar de zaal waar onder het genot van soep, lekkere broodjes, een kroket, salade en ander lekkers geanimeerde gesprekken werden gevoerd.
Voor de standhouders en het organiserende comit? was dit de tijd om zo snel mogelijk alles ingepakt te krijgen en de zaal om te bouwen voor het middagprogramma.


 

Omstreeks 14:30 uur begon Dr. Otmar Schob zijn inleiding om daarna, begeleidt door mevrouw Witteveen op de piano, enkele liederen te zingen uit de Tweede Wereldoorlog.
Hij bracht o.a. ten gehore het Buchenwaldlied, Lili Marleen, We’ll meet again en de White Cliffs of Dover. Elk lied werd in het kort toegelicht, terwijl men dit uitgebreid in de speciaal geschreven gids kon nalezen.
Voor iedereen die hierbij aanwezig waren klonken de nummers bekend in de oren, na enkele nummers hoorde je al diverse mensen de liedjes zachtjes mee neuriën of –zingen.
Toen het concert afgelopen was, brak een daverend applaus los.
Leden die hierbij niet aanwezig waren hebben iets zeer moois gemist.
Na het schitterende optreden werden de heer Schob en mevrouw Witteveen door onze voorzitter bloemen overhandigd en werd hij bedankt voor het mooie optreden.

Hierna hield Ko Fioole een lezing over het onderwerp “Dagelijks leven in de Tweede Wereldoorlog”.
Wie nog nooit deze lezing van Ko heeft bijgewoond heeft echt iets geweldigs gemist.
De aanwezigen kregen een lezing waar ze nog lang aan zullen terugdenken.
Heel ad rem en met ontzettend veel humor behandelde hij diverse tentoongestelde voorwerpen uit zijn eigen verzameling en wist de aanwezigen vanaf het begin tot het eind te boeien. Het is bewonderenswaardig dat Ko na ruim 2500 lezingen nog steeds met veel enthousiasme en plezier zijn verhaal kan vertellen over de Tweede Wereldoorlog.
Helaas kwam naar mijn mening aan deze lezing te snel een eind.

Door de redactievoorzitter A. van Vaalen werd de afsluiting van deze dag ingezet.
Hij overhandigde onze voorzitter het jubileumnummer met daarbij enige uitleg over de moeilijkheden die de redactie heeft gehad met het tot stand komen van dit nummer.
Na overhandiging van het nummer neemt de voorzitter het woord en bedankt iedereen van de organisatie enorme inzet van de afgelopen dagen.
Hij ging verder met een grote verrassing voor ??n van de aanwezigen, na een korte intro waarin de oprichting van de vereniging nogmaals ter sprake kwam en de jaren die volgden werd dhr. J.Zwaan op het podium geroepen.
Dhr Zwaan werd benoemd tot erelid van de vereniging als dank voor zijn verdiensten voor de vereniging, niet alleen als hoofdredacteur en redactielid, maar ook als voorzitter van onze vereniging.
Hierna werden diverse mensen het podium opgeroepen met een persoonlijk dankwoord en kregen daarbij een bos bloemen.

  • J. Fioole kreeg de bloemen voor zijn enorme inzet tijdens het organiseren van deze jubileumdag en voor zijn lezing.

  • A. van Vaalen kreeg de bloemen voor zijn inzet in de jubileumcommissie en de redactie van het jubileumnummer.

  • J. Brons en zijn vrouw kregen de bloemen voor hun inzet in de jubileumcommissie.

  • Peter Krans kreeg de bloemen voor zijn inzet voor de website waardoor vele mensen zich aangemeld hebben aangemeld als nieuw lid

  • Jan Ploeg kreeg de bloemen voor zijn inzet voor het assisteren bij het maken van de website en het invoeren en opzetten van de database.

  • J. Versteeg kreeg de bloemen voor zijn inzet in de redactie.

  • de heren Jonasse, Taselaar en de Vries ontvingen bloemen als dank voor hun artikelen in het jubileumnummer. De heer Jonasse maakte van de gelegenheid gebruik om namens alle aanwezige leden iedereen te bedanken voor deze geweldige dag.

Hierop wilde de voorzitter de jubileumdag afsluiten, maar werd onderbroken door de vice-voorzitter H. Rombouts.
Deze beklom het podium en memoreerde dat de vereniging nu wel 40 jaar bestond , maar dat er ook leden zijn, die deze maand al 40 jaar lid van onze vereniging zijn.
Deze werden met een speciaal vervaardigde oorkonde en persoonlijk woord in het zonnetje gezet, onder hen natuurlijk ook onze voorzitter. Hierna overhandigde de voorzitter de allerlaatste bos bloemen aan mw. Marga Breij voor haar hulp en inzet op deze dag en haar werk tijdens elke bestuursvergadering als notuliste. Nu was het echt tijd om af te sluiten, alle aanwezigen werden hartelijk bedankt voor hun komst en bijna iedereen vertrok huiswaarts.
Nadat iedereen vertrokken was werd nog even door enkele (bestuurs-)leden de zaal opgeruimd, de wanden .

Algemene mening van iedereen: dat doen we over vijf jaar weer!

Dirk Docter

Foto’s: Herman van Benthem en Dirk Docter

Gepost op

Geen vergoeding voor meeste Nederlandse dwangarbeiders WO II

Van de 20.205 mensen die een claim hebben ingediend, hebben ruim 8.000 inmiddels te horen gekregen dat ze nergens op hoeven te rekenen. Iets meer dan 1900 mensen krijgen wel een vergoeding. Die loopt uiteen van duizend euro voor dwangarbeiders in de landbouw tot zevenduizend euro voor slavenarbeiders in de concentratiekampen. De afhandeling van de aanvragen voor het schadeloos stellen van dwangarbeiders in nazi-Duitsland verloopt uiterst moeizaam. Gedupeerden konden zich tot 31 december 2001 aanmelden. Om voor een vergoeding in aanmerking te komen, moeten ze wel kunnen bewijzen dat ze destijds naar Duitsland zijn gedeporteerd. Bovendien moeten ze in een concentratiekamp hebben gezeten en onder zwaar onmenselijke omstandigheden slavenarbeid hebben verricht.

Bron: Brabants Dagblad

Noot van Jan Ploeg.

Indien U meer wilt weten over de Nederlandse dwangarbeiders bezoek onze eigen site en klik op de ling dwangarbeid.

Gepost op

Italiaanse regisseur voorkwam deportaties

Dat schreef de Italiaanse krant Corriere della Sera woensdag. De Sica maakte de film ”La porta del ¶ cielo” in 1943 in opdracht van het Vaticaan. De kerkelijke organisatie had als eis gesteld dat de regisseur de film niet voor het einde van de oorlog mocht voltooien. De 300 Joden kregen onderdak in een kerk. Ze speelden alleen op papier in ”La porta del cielo”, om de autoriteiten om de tuin te leiden. Volgens Corriere della Sera wil Christian de Sica over de reddingsactie van zijn vader, in de stijl van ”Schindler’s List”, een film maken.

Gepost op

Herdenking 20 September 2003, kom naar de Documentatiegroep

Van 10.00-16.00u. staan wij met enkele kramen in het centrum van Ede.
‘s Middags rijden originele legervoertuigen uit de periode 1940-1945 vanaf de Ginkelse heide naar het centrum van Ede, waar zij rond de kramen te bewonderen zijn.
Naast promotiemateriaal kunt u in de kramen boeken over de oorlog kopen, maar zijn ook militaria en originele documentatie uit de oorlog te koop.

Een unieke gelegenheid voor jong en oud om eerst de droppings bij te wonen om daarna in Ede de oude voertuigen te bewonderen èn de eigen verzameling uit te kunnen breiden met dat ene boek , waar u al jaren naar op zoek bent.
Ook kunt u uw kinderen aan de hand van voorwerpen vertellen over een periode , die nooit vergeten mag worden.

Dirk Docter

Gepost op

59e herdenking van de Slag om Arnhem september 2003

donderdag 18 september
20.30 uur zalencentrum Lebret, Lebretweg 51, Oosterbeek, jaarvergadering van de Arnhem 1944 Veterans Club
Informatie: tel. 055 3551131

vrijdag 19 september
09.30 uur vertrek bus vanaf sportpark Hartenstein, Oosterbeek, voor kranslegging in Apeldoorn
10.30 uur Koning Willem III kazerne, Apeldoorn, kranslegging (alleen voor Arnhem-veteranen en hun gezinsleden)
Informatie: tel. 055 3573711

19.00 uur Airborne Monument, Airborne Plein, Arnhem, herdenking en kranslegging
20.00-22.00 uur Stadhuishal, Arnhem, ontmoetingsbijeenkomst voor veteranen, gastgezinnen en genodigden. Met medewerking van de West Arnhemse Muziekvereniging. Tevens presentatie ‘Face Freedom’ van deelnemers aan de internationale jongerenconferentie.
Informatie: gemeente Arnhem, tel. 026 3774611

zaterdag 20 september
10.00 uur Ginkelse Heide, Ede, luchtlanding Airborne-veteranen en het 4th (Volunteer) Battalion,
The Parachute Regiment. Aansluitend kranslegging bij het Monument op de Ginkelse Heide in Ede
Informatie: gemeente Ede, tel. 0318 680712

15.00 uur Polen Monument, Polenplein-Plac Polski, Driel, kranslegging
Informatie: gemeente Overbetuwe, tel. 0481 362308

17.00 uur Engineers Monument, Drielse Rijndijk, Driel, kranslegging
Informatie: tel. 0481 465069

20.00 uur Raadhuisplein, Oosterbeek, Taptoe
Informatie: Koninklijke Harmonie Oosterbeek, tel. 0317 313702

zondag 21 september
09.00 uur Oude Kerk, Benedendorpsweg, Oosterbeek, dienst
09.00 uur RK Bernulphuskerk, Utrechtseweg, Oosterbeek, dienst

11.00 uur Airborne Begraafplaats, Oosterbeek, officiële herdenkingsdienst en bloemlegging
door kinderen uit de betrokken gemeenten
Informatie: Airborne Forces Security Fund, tel. 026 3342861

16.00 uur Air Despatch Monument, Van Limburg Stirumweg (200 m voorbij de Airborne Begraafplaats), Oosterbeek, kranslegging
Informatie: 026 4437642

Stichting Airborne Herdenkingen (SAH)
De Stichting Airborne Herdenkingen heeft tot doel programmaonderdelen van de herdenkingen van de Slag om Arnhem te coördineren. Verschillende organisaties die betrokken zijn bij de herdenkingen, de provincie Gelderland en de gemeenten Arnhem, Ede, Overbetuwe en Renkum zijn vertegenwoordigd in de Stichting.

Jongerenconferentie
Dit jaar wordt voor de derde keer een conferentie georganiseerd voor jongeren uit de betrokken gemeenten en uit verschillende buitenlandse gemeenten waarmee samenwerkingsverbanden bestaan.

Buskaarten
Veteranen kunnen tegen een speciaal tarief buskaarten voor de bussen van Connexxion die in deze regio rijden, kopen bij het Airborne Museum, de VVV Oosterbeek en in het gemeentehuis in Oosterbeek.

Gepost op

Roemenië gaat holocaust bestuderen

De jonge politici zullen in Jeruzalem een seminar volgen over de geschiedenis van de holocaust in Roemenië en het holocaust-onderwijs. Vertegenwoordigers van alle partijen zullen aan de studieweek meedoen, met uitzondering van die van de extreem nationalistische Grotere Roemeense Partij.

Dat vertelde de Roemeense ambassadeur in Israël, dr. Valeria Mariana Stoica, deze week aan de voorzitter van het Yad Vashem-directoraat, Avner Shalev.

Shalev stelde de oprichting van de onderzoekscommissie voor na twee omstreden verklaringen van de Roemeense regering over de holocaust. Op 13 juni ontkende de regering dat er een holocaust in Roemenië had plaatsgevonden. Na protesten van de Roemeense Joodse gemeenschap en van Israël erkende de regering dat nazi-leiders in Roemenië Joden hadden gedeporteerd en uitgemoord.

De Roemeense president, Ion Iliescu, zei op 25 juli in een interview met het Israëlische dagblad Ha’aretz dat de holocaust niet uniek was voor de Joodse bevolking in Europa. „Vele anderen, onder wie Polen, stierven op dezelfde manier.” Volgens hem werden „in het Roemenië van de nazi-periode Joden en communisten gelijk behandeld.”

Israël tekende protest aan tegen de uitspraak van Iliescu. In de Tweede Wereldoorlog werden 420.000 van de 760.000 Joden die in 1939 in Roemenië woonden, vermoord. Het pro-nazi-regime van Ion Antonescu werkte aan de deportatie van de Joden mee. Ook kwamen 20.000 zigeuners om. Iliescu suggereerde in een brief aan Israëls president, Moshe Katsav, dat Ha’aretz hem verkeerd had geciteerd en hij uitte zijn spijt daarover.

Avner Shalev zei dat drie Roemeense ministers van Onderwijs hem verteld hadden dat zij concrete plannen hadden voor holocaustonderwijs in het ’nieuwe’ Roemenië, waar communisten en ultranationalisten jarenlang valse informatie hebben verspreid over de holocaust. „Maar de ministers voerden hun plannen niet uit”, aldus Shalev.

Naar aanleiding van het gebrek aan onderwijs over de holocaust en de recente omstreden uitlatingen van Roemeense functionarissen, stelde Shalev voor een onderzoekscommissie in te stellen. Ook andere Europese landen en de Verenigde Staten hebben in de afgelopen jaren dergelijke commissies in het leven geroepen. „De resultaten zijn zeer positief. Hun verhaal wordt gepubliceerd en verspreid. Dat is deel van een proces om de werkelijke gebeurtenissen onder ogen te zien. Daarna kan niemand meer zeggen dat de holocaust niet heeft plaatsgehad.”

Op 28 juli al deelde de Roemeense regering mee dat de holocausteducatie op de universiteiten van dat land zal worden uitgebreid en dat er een holocaustgedenkdag zal worden ingesteld.